اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، سه شنبه, 15 جوزا , 1397

سخنرانی ناصری نماینده پارلمان افغانستان در انگلیس

متن کامل سخنرانی غلام حسین ناصری نماینده مردم میدان وردک در پارلمان و عضو شورای جنبش روشنایی در کنفرانس بررسی وضعیت هزاره ها که در پارلمان بریتانیا به میزبانی آقای یاسین عضو پارلمان انگلیس و توسط بنیاد فریندز آف هزاره روز چهارشنبه ۱۴ مارچ برگزار گردید:

خانم ها و آقایان وقت تان بخیر
تشکر می کنم از حضور شما در این برنامه و همچنین تشکر و تقدیر می کنیم از بنیاد فرندس اف هزاره و خانم لوسی وودلند که زمینه ی این گفتگو را فراهم کرده است. در ابتدا جا دارد که یاد قربانیان مشترک ما علیه تروریزم را گرامی بداریم و ادای احترام کنیم نسبت به سربازان بریتانیایی که در مجادله با گروه های تروریستی جان خود را از دست داده اند و تقدیر از ملت و دولت بریتانیا به خاطر کمک های سخاوتمندانه شان به مرد افغانستان.
همچنان که همه می دانیم درسالهای اخیر متاسفانه وضعیت امنیتی در افغانستان رو به وخامت گذاشته است. در این میان یکی از مسایل نگران کننده امنیتی، هدف قرار گرفتن گرو های قومی خاص به خاطر تلعقات نژادی، زبانی و یا مذهبی بوده است. که هزاره ها در شرایط فعلی آسیب پذیری های شدید امنیتی یافته اند.

وضعیت امنیتی برای هزاره ها در افغانستان را ذیلا چند نمونه خدمت شما تقدیم می گردد:
1- گروگان گیری ها در مسیر های متعدد در راه های متنی به هزاره جات در سالهای اخیر به شدت افزایش یافته است. از جمله مسیر جاغوری به غزنی و مسیر قره باغ است . در این مسیر ها می توان به گروگان های اشاره کرده که در سال 1395 که یازده نفر را در خاک افغان ولایت زابل گروگان گرفتند که شامل پیر مردان، پیر زنان، و اطفال خورد سال می شد. این گروگان ها سر انجام بعد از گذشت چهار ماه، حکومت به مکلفیت خود که وظیفه اش ازادی گروگان ها از دست تروریستان بود، عمل نکرد که در نتیجه آن این گروگان ها به دست تروریستان سر بریده شدند. همزمان با این موضوع اقای فراهی که سه سال پیشتر از این حادثه به عنوان سفیر افغانستان در پاکستان تعیین شده بود و به دست طالبان اسیر شده بود، برای ازادی آن مبلغ 31 میلیون دالر از جانب حکومت پرداخته و آزاد گردید.
یکی از مسیرهای دیگری که د رطول شانزده سال گذشته بیشترین تلفات را از ناحیه گروکان گیری داشته است شاهراه نمبر 2 یعنی سرک میدان شهر به بهسود است. در این مسیر میتوان از یک صدو سی و دو نفر (به شمول چهار زن) نام برد که در منطقه ولسوالی جلریز ولایت میدان وردک در طی ده سال اخیر به دست گروگان گیران (طالب از موتر مسافر بری پیاده شده و به قتل رسیده اند. و ضمنا یکی از موارد دیگر این فاجعه که اتفاق افتاد است کشتار دسته جمعی 32 نفر هزاره است که به عوان نیروهای اربکی در چندین پسته در ولسوالی جلریز در سال 1395 وظیفه داشته اند. حکومت مرکزی با تمام تلاش های که توسط مردم و نمایندگان هزاره در کل بدنه قدرت صورت گرفت، هیچ نیروی کمکی به کمک انها فرستاده نشد و در نهایت تمام به سدت طالبان اسیر شده و به قتل رسیدند. این در حالی بود که نیروهای دیگر نظامی دولتی در فاصله چند صد متری آنها قرار داشت و حادثه به مدت سه روز طول کشید.
مسیر دیگری که منتهی به هزاره جات است، مسیر غوربند است که کابل را از طریق پروان به بامیان وصل می کند. در طول سالهای 1388 تا به امروز برای مسافرین وعابرین هزاره نا امن بوده. در این مسیر گروگان گیری های متعدد صورت گرفته است که از جمله آنها اسیر شدن رییس شورای ولایتی بامیان اقای جواد ضحاک به دست طالبان و بعدا شکنجه و کشتن ایشان میتوان نام برد.
مسیر دیگری که منتهی به هزاره جات است، مسیر هرات به ولایت غور و بامیان است. این مسیر هم در طول سالهای اخیر نا امن بوده و به طور خاص میتوان از حادثه معروف به عروس سفید کوه (غور) یاد کرد که در آن یک کاروان کوچک عروشی شامل، عروس و داما، و اقارب نزدیک شان توسط طالبان از موتر به عنوان هزاره پیاده شده و تیر باران میگردند.
مسیر دایکندی به قندها نیز تقریبا به روی هزاره ها تقریبا بسته است. چون حوادثی ناگواری در ان مسیر نیز رخ داده است.

2- یکی از موارد ی که بسیار چالش زا بوده است در طول 16 سال گذشه حضور و هجوم کوچیان مسلح تحت الحمایه حکومت در مناطقی هزاره نشین است. از جمله از سال 1383 تا هم اکنون باعث تلفات جانی و خسارت های سنگین مالی بر اهالی ولسوالی های دایمرداد، حصه اول، مرکز بهسود و ولسوالی خوات و ناهور از توابع ولایت غزنی گردیده است. که در این راستا 104 نفر در طول این سالها از مردم ده نشین هنگام کار روی زمین زراعتی خود، توسط کوچی های مسلح به انواع اسلحه های نیمه سنگین و خفیفه به قتل رسیده اند. همین طور تا کنون یک هزار و چهار صد خانوار از مناطق نامبرده تا به حال مجبور به ترک منطقه و سکونت در دیگر مناطق افغاستان مانند هرات، مزار،کابل و مهاجرت به کشورهای اروپایی شده اند. علاوه بر این، تنها در سال 1389 از ولسوالی دایمیرداد از توابع ولایت میدان وردک هفت صد خانواده مجبور به کوج اجباری گردیده اند و هفتاد و شش خانه به طور کامل سوزانده شده اند. نکته ای که نباید فراموش شود این است که بر اثر حمله های کوچی های مسلح در طول این سالها در مناطق فوق الذکر باعت تحمیل خسارت مالی بیشتر از هفتاد و پنج میلیارد افغانی بر مردم مناطق متذکره تخمین زده شده است.
مثلا به عنوان نمونه جواد فرزند ملک (کلان خانواده) از قریه بابه در کجاب علیایی مرکز بهسود، در تاریخ 4/جوزا/ 1383 سر کشت و زراعت خود توسط کوچی کشته شد. در نتیجه آن خانواده جواد (پدر و مادرش) از منطقه آواره کابل گردیده است و بر اثر این حادثه پدرش دچار اختلال روانی شده است.
و نمونه دیگر، در تاریخ 18 ثور 1384 بر اثر هچوم کوچی بر کجاب سفلا محمد امین ولد مراد علی در قل حسن هنگام کار روی زمین زراعتی خود توسط کوچی ها کشته می شود. بعد از کشته شدن، خانم اش همراه 5 طفل خوردسال این فامیل به کابل آواره گردیده اند.
متاسفانه دولت ا فغانستان نه تنها حاضر به حل مشکل کوچی و ده نشین نیست، بلکه از کوچی ها به عنوان اهرم فشار علیه هزاره ها استفاده میکند. چنانچه در سالی که نیاز به رای هزاره ها دارد، کوچی به بهسود حمله نمیکند.

3- در مراکز شهر ها نیز جامعه هزاره به طو رهدفمند اماج حملات انتحاری قرار گرفته است. هدف این حملات هشدار هرچه بیشتر به هزاره ها در افغانستان است. در گردهمایی ها و عبادت گاه های هزاره در دو سال گذشته از اهداف عمده گروه های تروریستی بوده که در فقدان حمایت دولتی در تامین امنیت، جان تعداد زیادی از هزاره ها گرفته شده است. نقطه اوج این حملات 23 جولای 2016 در دهمزنگ کابل در جریان تظارهرات جنبش روسنایی رخ داد. حمله بر زیارت سخی، مسجد باقر العلوم، حمله بر مسجد جامع الزهرا، حمله بر موتر کامندان هزاره وزارت معدن، مسجد امام زمان خیر خانه، مسجد امام زمان دشت برچی، مرکز خبرگزاری افغان، مسجد جوادیه هرات، جبریل هرات، ولسوالی بلخ در روز عاشورا یاد کرد. حتا حمله بر هزاره ها در کویته، مرکز ایالت بلوچستان پاکستان نیز توسط همین گروه های تروریستی هدف حملات انتحاری قرارگرفته اند. هم اکنون وضعیت امنیتی هزاره ها در حدی خراب است، امسال دو مراسم سالگرد شهادت رهبر شهید بابه مزاری در کابل لغو شده و یک مراسم دیگر که لغو نگردیده بود، مورد حمله انتحاری قرار گرفت که در ان 15 نفر کشته و بیش از بیست نفر مجروح گردید.

4- یکی دیگر از برنامه های سازماندهی شده دیگر علیه هزاره ها تصاحب زمین هزاره ها و کوج دادن اجباری آنها می باشد. مساله ای که درقرن نوزده سبب شد سرزمین های وسیع هزاره ها توسط لشکر کشی حکومتی از مردم هزاره گرفته شود و به قبایل پشتون داده شود. امروز همین سیاست را در بخشهای از افغانستان شاهد هستیم. در سالهای گذشته بخش های هزاره نشین ارزگان خاص به نام باغچار با ایجاد رعب و وحشت و کشتار مردم توسط گروه ههای تروریستی خالی از سکنه شد و به تطرف پشتون ها در آمد. در همین روز ها نیز ما شاهد اقدامات سازماندهی شده مشابه در ولسوالی قره باغ ولایت غزنی هستیم که به بهانه قراردادن حق آبه اغاز شد و منجر به گروگان گیری و اسارت ده تن از شهرواندان هزاره تبار در طول نه ماه گذشته شد. و در این نه ماه هیج اقدامی برای رهایی گروگان ها توسط دولت انجام نگرفت. متاسفانه تعدادی از متنفذین محلی هزاره که تلاش برای رهایی گروگان ها داشتند نیز در چند نوبت مورد حمله طالبان قرار گرفته و هفت تن آنان کشته شدند. و اخیرا تازه ترین رویداد به این قضیه شاهد محاصره قریه های هزاره نشین در ولسوالی قره باغ و قطع ارتباط انها با مناطق دیگر بوده ایم که خطر یک کشتار دسته جمعی را در ولسوالی قره باغ به وجود اورده است.

بنا براین ما از شما می خواهیم که حکومت افغانستان را وادار کنید به سیاست کوچ دادن اجباری پایان دهد و اقدامات عاجل برای رهایی گروگان های هزاره در قره باغ و حل وفصل اختلافات محلی را به طور عادلانه فراهم سازد.
همچنین ما می خواهیم که همکاران بین المللی ما در راستای تحقق مفاد اعلامیه حقوق بشر که تسریح میکند، مسکن انسان ها از تعرض باید مصون باشد، حکومت افغانستان را وادار سازند از لشکر کشی های مسلحانه کوچی ها بر سر زمین هزاره ها جلوگیری نماید.
همچنین به عنوان دولت مسوول از امنیت شهروندان خود در مسیر راه ها حراست نماید. حکومت افغانستان باید وادار شود که حق اعتراض مدنی مردم را حرمت گذاشته و امنیت تظاهرات و تجمات را برای همگان تامین نماید. و از حملات تروریستی بر عبادتگاه ها و تجمعات گروه های خاص قومی جلوگیری نماید.

کد (4)

مشاهده در منبع اصلی