اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، سه شنبه, 15 عقرب , 1397

گروگانگیری دولتی و پرونده سازی علیه هزاره‌ ها

پس از واقعه‌ی «نوابادسیدولی» مساله‌ی قره‌باغ ابعاد تازه ای یافت، اعتراض‌ های مردم تشدید پیدا کرد، عزیز بختیاری، یگانه هزاره‌ی عضو هیات غزنی را ترک کرد و عملا مذاکره به بن بست رسید.

پس از آن نگارنده خویشتن را بعنوان یک شهروند-خبرنگار فقط در خصوص اطلاع رسانی مسوول می داند و بس! در هر حال فلسفه‌ی حضور چهره‌ های جدید به منظور «مقابله با خشم مردم» بود حالا در این وضعیت، روزبروز اوضاع قره‌ باغ دگرگون می شود، یک نکته فراتر از «زهدان تنگ وحدت ملی» بنویسم: دولت و طالب در راستای «تضعیف روحیه‌ی هزاره‌ ها» گام بر می دارد.

براساس گزارش‌ ها پرونده سازی‌ ها‌ی ناعادلانه و بازی های خاینانه علیه هزاره ها جریان دارد از این دریچه باری از رهایی یکی از پوسته‌ های آیین به دلیل گرسنگی پولیس و بی قولی محمد زمان خوستی در خصوص تهیه‌ی غذا نوشته بودم باز هم به تکرار می نویسم: آنان هفت روز گرسنه بودند، در دو روز آخری یک بار غذای ناکافی گیر آورده بودند در ضمن صریح به فرمانده امنیه گفته بود: اگر تا ساعت 9 شب نان تهیه نکنی پوسته ها را مجبوریم رها کنیم یک شب رها کرده بودند، این ترک وظیفه پس از هفت روز از واقعه‌ی شیرآباد اتفاق افتاده است.

به محض اطلاع از این مساله به هیات قبیله ای نیازمحمد امیری یکی از شوونیست‌ های عضو هیات دستور داده تا آنان را توقیف کنند در قدم نخست فرمانده زمان خوستی توطیه چینی می کرد تا چند نفر موی سفید را به نام «عامل قضیه» بگیرد پس از ناکامی در ساحه رفته است دو نفر پولیس محلی نیز بر وسایط دولتی سوار شده و به ولسوالی قره‌ باغ می آمدند.

آنان پس از ماه‌ ها تحمل بدبختی رخصتی گرفته بودند تا در روزهای سال نو چند روزی راحت باشند اما به دستور نیازمحمد امیری فرمانده امنیه این دو نفر پولیس را به نظارت خانه می برند، چند روز در نظارت خانه پولیس قره‌باغ می مانند گروگانگیران دولتی «پرونده سازی» را شروع می کنند و دست به هر نوع کنش‌ های قومگرایانه می زنند فعلا این دو نفر در قید نظارت پولیس غزنی به نام «قاتل» قرار دارد.

در ضمن یکی از زخمی های حادثه‌ی بمب گذاری را نیز متهم کرده اند، دو نفر پولیس محلی و یک زخمی را مراد علی مراد با خودش به کابل می آورد و این سه بی گناه دستاورد بزرگی برای «سردار سرافراز» و حکومت غنی خواهد بود در این مزارآباد انسانیت خون هزاره بی ارزش شده است، اسیر هزاره در محکمه‌ی قبیله ای محکوم به «حبس ابد»است به تازگی گزارش می شود که اهالی شیرآباد چهار نفر از اسیران را نیز گم انداخته اند و با خانواده‌ هایشان تماس گرفته اند که آنان فرار کرده اند ما نمی دانیم چه بازی کثیفی جریان دارد ولی می باید برای «دونفر پولیس» دادخواهی کنیم و علیه «پرونده سازی» و «گروگانگیری دولتی» واکنش قاطع نشان دهیم.

آری:«صدا صدا است که می ماند»!

میثم صحرا

مشاهده در منبع اصلی