اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، دوشنبه, 21 عقرب , 1397

پایان مسخره شدن به دست خود ؟

اوباما با تمام سخنان پیچیده، زیبا، امیدوارکننده و نخبه پسندش، میراث زشت از خود در افغانستان، سوریه، عراق و لیبیا بر جای گذاشت. این میراث زشت تا حدود زیادی حاصل نگاه ایدیولوژیک و دلبستگی شدید او به محبوبیت در میان مردم (در تمام کشورهای غربی و … ) بود.

ترامپ، گذشته از سیاست های داخلی اش در امریکا و خوبی و بدی های شخصیت اش، در سیاست خارجی اش کمتر ایدیولوژیک و بیشتر عملگرا است. او در هوای نگهداشتن پیوند های ایدیولوژیک گذشته، حاضر نیست به سادگی به کشوری باج بدهد، و در پی محبوبیت جهانی هم تا آن حد که اوباما بود نیست. او ترس زیادی از مورد قضاوت قرار گرفتن ندارد، و می تواند قاطع تر عمل کند. همین ویژگی ها به او این امکان را داده است که لااقل تا کنون در عراق و سوریه بهتر عمل کند، کره ی شمالی را منزوی تر و در نتیجه نرمتر کند، و ظاهرا به پروژه ی مضحک و فریبنده ی گدایی صلح کابل که برای بسیاری به تجارت تبدیل شده بود پایان بدهد. این کار ترومپ در عمل، دولتمردان کابل را از مسخره شدن بیشتر به دست خودشان، باز می دارد و در واقع کمک بزرگی به آنها است.

نمی گویم ترامپ آدم خوب یا بدی است، اما تا کنون در سیاست خارجی اش لااقل در بخش هایی از منطقه ی ما، موفق تر از اوباما عمل کرده است. آنچه ترامپ از آن به عنوان "خبر جعلی" یاد می کند اما واقعیت دارد. بسیاری از مطبوعات غربی خصومت عجیبی با ترومپ دارند و بی بی سی یکی از نا متوازن ترین ها در این مورد است. حتی بی بی سی فارسی، تلاش عجیبی برای زشت و ناکام نمایاندن ترامپ دارد و در پی این کارش، گاه از خبرهای مهم چشم می پوشد، گاه چیزی را که اصلا اهمیت خبری ندارد نشر می کند، گاه مسایل کاملا بی اهمیت در مورد ترومپ را بیش از حد بزرگ جلوه می دهد و …

عبدالله وطندار

مشاهده در منبع اصلی