اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، سه شنبه, 25 سرطان , 1398

مجلس بزرگان، نجات کرزی و سقوط غنی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، انتخابات 2014 که بحرانی بس بزرگ را برای افغانستان رقم زد در اصل انتقال قدرت از سوی کرزی به غنی بود و همانگونه که نام انتخابات گوسفندی بر آن گذاشته شد نشان می دهد که تا چه میزان، قبیله گرایی در این سرزمین جنگ زده، ویران کننده تر از هر تروریست و تهاجم خارجی است.

رویارویی این روزهای کرزی و غنی معطوف به برگزای مجلس بزرگان شده است و در کنار اختلاف های عمیق درون حکومتی و نارضایتی گسترده رهبران دیگر اقوام، کشمکش های سیاسی میان قوم پشتون در حالی که به خواست امریکا حاکمان قدرت می باشند، برای چیست؟

کرزی که در سیزده سال بدل به قدرتمندی با نفود شد، قدرت را به شخصی واگذار کرد از میان قومیت خود با این تفکر که در حکومت آینده نقش تعیین کننده ای دارد و می تواند به قدرت بازگردد اما آنچه رخ داد، افراط گری غنی در حذف چهره های سیاسی و مقام ها از حکومت بود.

این در حالی است که کرزی نه تنها خیال کنار رفتن از سیاست را ندارد بلکه با توسل به هر روشی از سفرهای خارجی گرفته تا معامله با جریان های مخالف در پی تکرار ریاست جمهوری است اما افغانستان امروز با شانزده سال گذشته بسیار متفاوت می باشد و اختلاف های قومیتی در سلطح رهبری به اندازی ای رخ داده است که دیگر نمی توان آنان را با وعده و امتیازهای کوچک تحت سلطه قرار داد.

از سوی دیگر، حضور گلبدین حکمتیار در کنار اشرف غنی که بدل به صدای حامی ارگ شده، همچنان حزب با شاخه نظامی قدرتمند در اختیار دارد که آشکارا از حضور در قدرت و تصاحب کرسی های پارلمان آینده و شرکت در انتخابات ریاست جمهوری می گوید.

عطا محمد نور، جنرال دوستم و محقق که در ایتلاف نجات برای مقابله با سلطه گری اشرف غنی دست به اتحاد زده اند هر یک در مسیرهای جدا نیز به دنبال تقابل با ارگ و کسب حمایت های خارجی می باشند که رقبای قدرتمندی در برابر کرزی می باشند.

هرچند جبهه مخالف حکومت متشکل از اقوام غیر پشتون، خواهان برکناری اعضای کمیسیون به دلیل وابستگی شده اند که تاحدودی نیز عملی شد اما اگر غنی یک گام به عقب می گذارد پرشی بزرگ در جهت اهداف سلطه گرانه خود می کند.

عزل رییس و اعضای کمیسیون مشترک از سوی رییس جمهور، چالشی بزرگتر از گذشته به وجود آورد و برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری را به امری ناممکن بدل کرد، رهبران مخالف می دانند که انتخابات با توجه به عملکرد ارگ و نفوذ در این کمیسیون، هیچ گاه به سوی شفافیت و اصلاحات گام بر نمی دارد.

در همین راستا، برگزاری لویه جرگه که جناح کرزی، خواهان آن است نیز نمی تواند راه گشایی برون رفت از بحران جاری باشد زیرا نه تنها افغانستان دارای حکومت و قانون اساس است و نیاز به این گردهمایی بزرگان اقوام را رد می کند بلکه، مجلس های به تکرار بزرگان در دولت کرزی به کدام نتیجه رسید که اکنون راه گشا باشد؟

کرزی که برای هر امر کوچک، چادر لویه جرگه برپا می کرد تا اقدامات قبیله گرایانه خود را وجهه مشروعیت ببخشد اکنون نیز از همین روش در پی مقابله با اشرف غنی و تصاحب قدرت است نه پایان دادن به بحران و وضعیت بغرنج افغانستان.

نکته قابل تامل، اختلاف های درون پشتونی همچون تقابل کرزی و غنی است که هیچ گاه به زیان این قومیت تمام نمی شود، زیرا بر اساس قانون نانوشته نشست بن و حمایت امریکا، راس قدرت از آن این تبار می باشد که در پی در اختیار داشتن هم قدرت است و هم جناح مخالف.

و می ماند جبهه مخالفان غیر پشتون که وضعیت برای رهبران تاجیک بهتر از ازبک است و در پایین ترین رده، قومیت هزاره ای وجود دارد که همواره صف اول قبیله گرایی حکومت است و حمله و انتحاری داعش و طالب.

عطا محمد، جنرال دوستم و محقق به خوبی آگاهند که افغانستان اکنون، ظرفیت و آمادگی به قدرت رسیدن قومیتی جز پشتون را نخواهد داشت اما در میانه حذف و برنامه پشتونیزم شدن کشور، چاره ای جز تقلا برای ماندن و حفظ حاکمیت باقی مانده ندارند، اما اگر به مانند گذشته مغلوب امتیازهای ناچیز ارگ نشوند، می توانند بدل به جناحی قدرتمند در برابر سلطه گری پشتون ها شوند.

در همین راستا، کرزی، غنی و هر رهبر پشتون دیگری نه تنها خواهان اصلاحات و شفافیت در انتخابات نیستند بلکه هموار کننده راه های تقلب و فساد می باشند و برگزاری لویه جرگه بهترین گزینه برای رییس جمهور سابق که استعدا بی همتایی در معامله و به توافق رسیدن با بزرگان در جهت اهداف قبیله گرایی دارد.

کد (18)

مشاهده در منبع اصلی