اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، یکشنبه, 28 عقرب , 1396

فرق میان یک رژیم دمکراتیک و یک رژیم اتوریتر

در دمکراسی مردم شخصی را که راهبردها و رهنمودهای بزرگ را، آنهایی را که امید به فردا را در میان مردم ایجاد می کند پیش روی مردم قرار می دهد، انتخاب می کند. سپس برای اینکه این شخص (مرد یا زن) بتواند پروژه های خود را عملی کند ابزارهای حکومتی که از طریق داشتن اکثریت در پارلمان است را به او می دهند. رییس جمهور شخصی را مامور می سازد تا حکومت را بسازد. این شخص (نخست وزیر) بهترین افراد را در پست های وزارت به رییس جمهور پیشنهاد می کند (در عمل این وزرا با مشورت رییس جمهور انتخاب می شوند).

زمانیکه حکومت از پارلمان رای اعتماد گرفت به کار خود آغاز می کند. این حکومت و وزرا هستند، نه رئیس جمهور که در برابر پارلمان مسوول اند. بر اساس قانون اساسی نخست وزیر و وزرا هستند که تصامیم را عملی می کنند. هر گاه رییس جمهور بیش از حد در امور اجرایی حکومت و وزرا دخالت کند، رسانه های مستقل به انتقاد می پردازند.

در رژیم های اتوریتر چه محصول انتخابات باشد چه کودتا و چه محصول اراده یک قدرت خارجی مافوق مانند افغانستان رییس دولت (رییس جمهور) نه تنها قدرت نمایندگی را دارد، همیشه خود را محصول اراده ملت می دانند، بلکه قدرت اجرایی کامل را بخود اختصاص می دهد. در چنین رژیم هایی وزرا قاعدتا در برابر پارلمان مسوول هستند ولی مهمتر از آن، آنها در برابر رییس جمهور مسوول اند.

در افغانستان بارها دیده شده که وزیری که از طرف پارلمان سلب اعتماد می شود اگر از نزدیکان رییس جمهور باشد، تحت عنوان سرپرست به کار خود ادامه می دهد. در چنین رژیم هایی وزیر مامور رییس جمهور است. به میل او مقرر یا برطرف می شود. از توهین و تحقیر وزرا و روسا توسط رییس جمهور حکایت ها شنیده اید.

افغانستان علیرغم آزادی بیان و رسانه ها را که خواست امریکا و سایر کمک کنندگان است(زیرا آنها در برابر مبارزه با تروریسم یک دلیل دیگری داشته باشند تا کمک های خود را در برابر افکار عامه توجیح کنند)، رژیم افغانستان نه تنها غیر قانونی و غیر مشروع است بلکه یک رژیم اتوریتر است. اگر این آزادی ها از میان برود تبدیل به یک دیکتاتوری می شود.

شاه حسین مرتضوی که اگر یک حرفی در مورد فعالیت کاری رییس جمهور بنویسد، یک حرف هم در مورد 16 ساعت کار در شبانه روزی وی می نویسد و هیچ دلیل طبی هم نمی تواند او را متقاعد سازد که چنین امری در طولانی مدت امکان ناپذیر و برای شخص خطرناک است. در این روزها توانایی های دیگری برای رییس خود کشف کرده. اشرف غنی اتلت بزرگی است که دونده های ما برای تمرین از او سرمشق بگیرد.

امروز خواندم که وزیری می خواست توضیحات بدهد. اشرف غنی گفت "در صفحه 40 به صورت واضح بیان شده "! مرتضوی از یک جنبه دیگر از نبوغ رییس خود ما را آگاه می سازد و آن حفظ اسناد و گزارش های وزرا، یعنی او حافظه کامپیوتری دارد. حالا که قدرت را امریکا به این شخص داده هر استفاده ای که از آن می کنید بکنید ولی ملت و نخبگان ملت را گوسفند ندانید.

پاکزاد

مشاهده در منبع اصلی