اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، پنج شنبه, 2 قوس , 1396

آبشخور سخن سخیف و فکر مریض حکمتیار

پرویز مشرف ریيس جمهور وقت پاكستان:
«…اگر هندوستان برای ایجاد یک «افغانستان ضد پاکستان» تلاش کند، پاکستان از گروه قومی پشتون‌ها برای مقابله با هندوستان استفاده خواهد کرد.»
/فرانس پرس

حكمتيار: «جنگ افغانستان جنگ قومي است…»
کنفرانس بررسی اوضاع افغانستان و امکان گفتگو و صلح با طالبان/ اسلو؛

قريشي نماینده پاکستان:
«… جنگ افغانستان جنگ قومیت ها است و تاجک ها و اقوام دیگر قدرت را از پشتون ها تصاحب نموده اند و حالا پشتون های افغانستان به هدف اعاده قدرت از دست رفته شان با حکومت فعلی در نبرد و مبارزه هستند.»

شهید برهان الدین ربانی:
«…با صراحت اعلام می دارم و آن اینکه نا امنی و عدم ثبات در کشور ما ادامه جنگ های دهه نود است … و ادامه همان سناریوی باطل گذشته می باشد بار دیگر تاکید می کنم که جنگ های امروزی افغانستان ادامه همان مداخلات و جنگ های دیروزی است، با این تفاوت که دیروز سرسپردگان راه آزدی و ملت ما به تنهایی و بدون امکانات بار جنگ علیه تروریزم جهانی را بدوش می کشیدند و امروز نیروهای مشترک جهانی نیز در این جنگ سهیم هستند…»

دکتور عبدالله:
«جنگ افغانستان جنگ قومی نیست بلکه در يك طرف جهل، ظلمت، تاريكى و در جانب ديگر علم، نور و روشنايى است.
اگر این جنگ را قومی بدانیم پس آن سربازی که از فاریاب و بلخ در مشرقی دفاع می‌کند، و آن عسكر كندهارى كه در بدخشان مبارزه ميكند ، آن دفاع و مبارزه برای چیست؟ بدون شك آن سرباز به ‌خاطر دفاع از قوم، قبیله و گروه خاص به آنجا نرفته است.»

نتیجه اخلاقی:
ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا، یک طرف سبک سرانه مجری دکترین نظامی اسلام آباد است و از قومی بودن جنگ و منازعه در کشور دم می زند – افغانیت و اسلامیت گفته روند توزیع تذکره های الترونیک را به گروگان می گیرد – که افغانستان را به طرف بی ثباتی غیر قابل بازگشت و تجزیه می کشناند.
طرف دیگر با متانت به عنوان صاحب و مالک کل این سرزمین از تحمیلی بودن جنگ و مداخله پاکستان و قومی ساختن جنگ توسط ISI ، داد سخن می زند و جنگ را نه قومی بلکه جنگ ميان دو فرهنگ مي داند؛
جنگ فرهنگ جهل، ظلمت و تاریکی با فرهنگ علم، معرفت و روشنایی.

اين نوع پندار در واقع «تعهد صادقانه و یکجانبه» شان را در امر حفظ یک پارچگی افغانستان، بخوبی آئینه داری می کند.
برای پای بندی و استواری به این تعهد سال هاست که قربانی می دهند.
بی گمان ظرفیت ظرف این «تعهد صادقانه یکجانه» اگر طرف مقابل خرد ورزی پیشه نکند و سر عقل نیاید و خود را از دایره دکترین نظامی پاکستان بیرون نکنند، لبریز خواهد شد.

برای نسل آینده و نسل جوان امروزین عاقلانه نیست که تجارب و قربانی های پیشینیان و نیاکان شان را نا دیده بگیرند.

توریالی غیاثی

(Visited 9 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی