اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، چهارشنبه, 1 قوس , 1396

شاروالی؛ انتخابات، مکلفیت هاوارایه خدمات متوازن!

شاروالی درتمامی کشورها بخصوص کشورهای درحال توسعه از اهمیت و جایگاه برجسته وتاثیر گذار در زندگی و حیات شهری شهروندان خود برخوردار می‌باشد. شار والی ‎ها نهاد است که شریان ‎های اصلی مدیریت شهری را در کشور به عهده داشته و قبض و بسط حیات شهری درگرو تدبیر، کارآیی، صداقت، مدیریت و رفتارهای عادلانه و انسانی، این نهاد و مدیران آن می باشد. شاروالی یگانه نهاد است که تاسیسات و زیرساخت ‎های اصلی و بنیادین یک شهر را ایجاد و زندگی شهری را سامان دهی می‌نماید. شهر بدون شهردار، بیغوله ای است که حیات انسانی شهروندانش هردم در پیچ و خم ‎های مرگ آفرین بی سامانی، بی نظمی و بی رفاهی حیاتی و بدرفاهی ، آغشته شده و مرگ فلاکت بار و تدریجی را هر روز و هرلحظه تجربه می ‎کند.
براساس اهمیت و تآثیر گذاری شاروالی‌ها در زندگی و حیات شهری شهروندان شان است که این نهاد با دیدگاها، نظریات و امیال و آرزوهای شهروندان گره خورده و به صورت یکی از دموکراتیک ترین نهادهای شهری تعریف و در نظرگرفته شده است. نهاد که در تمامی کشورها با رای و نظر شهروندان ایجاد گردیده و دوام حیات شان نیز به حمایت شهروندان شان متکی شده است. نه تنها حیات نهادی، که حیات اقتصادی و بودجوی آن نیز به منابع مالی شهروندان متکی شده و اجرا تمامی پلان ها و پروژه های خدماتی و شهری آن بر منابع و هزینه های مردم و شهروندان در نظر گرفته شده است. به همین دلیل شاروالی ‎ها و شهر داری های دموکراتیک کشورها در ارتباط نزدیک با شهروندان کشور به ارایه خدمات و ادامه حیات شان، می پردازد.
تاسیس نهاد شاروالی در افغانستان نیز براساس آموزه‌های دموکراتیک بشری در ماده يكصد و چهل و يكم قانون اساسی، براي اداره امور شهري، پیش بینی شده است و به همین ترتیب، شاروال و اعضاي مجلس شاروالي، از طريق انتخابات آزاد، عمومي، سري و مستقيم انتخاب و گزینش مي ‎شوند. این نهاد در قانون اساسی از نهادهای شمرده شده است که هم شخص شاروال و هم شورای شاروالی ‎ها، تنها و تنها از طریق گزینش و انتخاب مردم، ایجاد گردیدده و به ارایه خدمات شان می پردازد. هم راستا با همین دیدگاه، بودجه شاروالی ها نیز با درآمدهای نهاد شاروالی، تهیه و در نظر گرفته شده است.
اما از آن جای ‎که محور اصلی این نوشته به صورت مشخص شاروالی کابل قرار دارد، لازم دیده شده است که موضوعات چند در همین ارتباط در میان گذاشته شود. اولین نکته که لازم است به آن پرداخته شود، نا انتخابی بودن شاروالی کابل می ‎باشد. شاروالی کابل به عنوان شاروالی پایتخت کشور نه تنها لازم، بلکه ضروری است تا براساس انتخابات وعده داده شده در قانون اساسی شکل می‌گرفت و شهروندان کابل اولین انتخاب شاروالی و شورای آن را به صورت دموکراتیک تجربه می نمود. متاسفانه تا هم اکنون که چندین سال از تصویب قانون اساسی کشور می گذرد ماده یک صد و چهل و یکم آن، مورد توجه قرار نگرفته و به صورت مغفول باقی مانده است. بنا براین نهاد شاروالی کاملا از نظارت مردم و شهروندان کابلی غایب بوده و از مشارکت مردم در ساختن و ایجاد شاروالی دموکراتیک، پاسخگو و انتخاتی محروم بوده است. نا انتخابی بودن این نهاد عوارض بسیار نگران کننده و تآسف بار را موجب شده است که در عمل و کردار خدماتی شاروالی کابل هویدا گردیده و بروز و ظهور یافته است.
در این میان اما؛ خدمات متوازن شهری و رعایت عدالت خدماتی، برجسته ترین نقطه ای است که در کردارهای خدماتی شاروالی کابل کاملا مشهود است. به عنوان نمونه ساحات ناحه سیزدهم کابل در طول سیزده سال، از کمترین خدمات شهروی برخوردار بوده و خدمات بنیادی که زمینه ‎های زیست شهری را تمهید نماید، برخوردار نبوده است. خدمات دهی حیاتی چون؛ ایجاد جاده ها و سرک های اصلی، توسعه معارف،کلینیک های صحی، فضای سبز، آب آشا میدنی سالم و فضاهای ورزشی و… به صورت بنیادی مفقود و غایب بوده است. متاسفانه این رویه در شاروالی کابل نهادینه شده و به رغم تاکیدات ریاست جمهوری و پیگیری معاون دوم ریاست جمهوری تاهم اکنون هیچ انکشاف قابل قبولی در شاروالی فعلی نیز رونما نشده است.
بن بست اصلی که ناحیه سیزدهم شهر کابل را دچار تنگاهای زیست شهری نموده است، نبود جاده ‎های ترانسپورتی است که رفت و آمدهای شهریان برچی را دچار مشکل جدی نموده است، ولی در عوض شاروال کابل سنمت کاری کوچه های چند متره را به نام بهسازی سرک های دشت برچی به خورد مردم داده است. وتآسف ‎بارتر از همه در دوسیه پریشان حالی برچی اهانت است که به شعور این مردم روا داشته شده است. بسیار حقارت بار است که پخته کاری کوچه های ناموزون برچی را به نام بهسازی سرک ‎های برچی به خورد اذهان عمومی داده شود!.کارهای مقدماتی چون استملاک املاک اطراف جاده های برچی هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد، اتصال سرک اصلی برچی به سرک میدان شهر از طریق شهرک اتفاق، ایجاد جاده که پل سوخته را از کناره‌های رودخانه کابل به پل سرخ متصل می ‎کند، وضعیت نا روشن دارد و هم چنان سرک های دیگر که برای شکستاندن بن بست ترانسپورتی برچی حیاتی است در وضعیت کاملا ابهام آمیز فرو رفته است. عرصه ‎های دیگر خدماتی چون، ایجاد شفاخانه ها، فضایی سبز، ایجاد مدارس و … وضعیت به مراتب بدتر از سرک های برچی را دارا می باشد.
سوال اما این جا است که چرا هدایت‌های مقامات عالی مورد غفلت قرار می ‎گیرد؟ چرا خدمات شهری بصورت نا عادلانه و تا متوازن صورت می پذیرد؟ چرا برای شهری سازی حیات شهری نیم از جمعیت پایتخت تآمل صورت نمی ‎گیرد؟ چرا با توسعه خدمات شهری در این ساحه، عواید ملی را بالا تمی ‎برد؟ چرا موارد هم ‎چون پخته کاری کوچه ‎‎های انچی تا مسجد باغبانان و از سمت قلعه واحدتامرزهای زبانی و قومی خاص پخته کاری می شود و لی در قسمت های که شهروندان دیگر زندگی می کنند، کار و خدمات دهی متوقف می شود؟ و صدها سئوال و پرسش های دیگر که رهبری شاروالی باید پاسخگو باشد ولی خودرا مکلف به پاسخ دهی تمی داند!  مشکل کار در کجا است و چه گونه براین پدیده نامیمون خدماتی فایق آییم؟.
به نظر می رسد، یکی از راه های اساسی که این بن بست را می ‎شکند برگزاری انتخابات شاروالی حد اقل در شهرهای بزرک می باشد. گزینش و انتخاب شاروال و بویژه مجلس شاروالی، این نهاد را پاسخگو نموده و وادار می‌کند که به خواسته ها و مطالبات معقول و برخوردار از منطق شهروندان شان پاسخ گو بوده و ملزم به اجرا خدمات مقدور و ممکن شان می ‎نماید. بنابراین ضروری است که مردم پایتخت از حکومت بخواهد که انتخابات شاروالی‌هار ا درشهرهای بزرک هرچه عاجل تر روی دست گرفته و این نهاد شهری را پاسخگو، کارا و ملتزم به عمل در چارچوبه های قانونی بسازند. بویژه ارایه متوازن خدماتی که یکی از آرزوهای دیرین شهروندان افغانستان می ‎باشد، حد اقل در سطح شهرهای بزرک عملی‌ گردیده و زمینه‌های ثبات سیاسی، اجتماعی و امنیتی کشور را بیش از بیش تمهید نماید. اما عجالتا ضروری است که نمایندگان شورای ولایتی و وکلا گذر شهر کابل به پیگیری و تعقیب جدی طرح بهسازی برچی پرداخته و شاروالی کابل را ملزم نماید تا به وعده های داده شده عمل نمایند.

(Visited 5 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی