اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، یکشنبه, 28 عقرب , 1396

نه عبداللهی برای عبدالله می ماند و نه نوری برای عطا

اگر پیش از این در تمام ادوار گذشته ی انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی و شوراهای ولایتی و برای سهمیه بندی قدرت و چوکی ها، می شد حزب جمعیت اسلامی و تاجیک ها را وزنه ای سنگین و ذی حق به شمار آورد که آرای مردم در شمال و غرب را درو می کند؛ این اواخر متاسفانه چنین نیست.

چند دستگی و تشتت آرایی که در حال حاضر میان سران و چهره های شاخص این قوم بزرگ و این حزب با سابقه ی بیشترین عظمت و بیشترین قدرت به چشم می خورد و تخم تفرقه و نفاقی که در میان آنان که باید نمایندگان و الگوهای قوم خود باشند و نیستند پاشیده شده؛ وضع را وخیم تر از قبل کرده است.

می توان به جرات مدعی شد که اتحاد و همبستگی میان عطا محمد نور والی مقتدر بلخ و عبدالله در جایگاه ریاست اجرایی دولت وحدت ملی، تاکنون بارها و بارها تیم های رقیب و رییس جمهور را وادار به عقب نشینی در مواضع خود و نیز تسلیم مطالبات تاجیک ها کرده بود و اگر چنین ادامه می یافت می توانست…

می توانست جایگاه های بهتر و بیشتری در تقسیم بندی یا حتی انحصار قدرت و باز پس گیری ریاست جمهوری از پشتون ها بدست دهد اما چنین نماند و روزبروز بر خود رأیی و خودمحوری سران و بزرگان حزب جمعیت اسلامی اضافه می شود و زمینه ورود موریانه های بیگانه را بر چهارچوب و شیرازه ی تاجیک ها فراهم می سازد.

نظر به اینکه عطا محمد نور داعیه ی ریاست جمهوری در سر می پروراند و به دیدار اهل فن می شتابد تا حمایت بزرگان را به خود جلب کند و در همین راستا موضع قاطع عبدالله که برای ترک نور از ولایت بلخ و تعیین جانشین وی ضرب الاجل تعیین کرده است؛ باید شاهد یک نزاع درونی و بازی دو سر باخت برای هر دو جانب باشیم.

بدیهی است که چنین موضع گیری های شتابزده، خودسرانه و بدون آینده نگری که از سوی چهره های شاخص تاجیک ها اعمال و اختیار می شود؛ در روزهای آتی و در انتخابات آتی، هر دو شخص مذکور را از صحنه ی رقابت ها حذف می نماید و بنابراین نه عبدالله جایگاهی در حکومت بعدی خواهد داشت و نه می توان چوکی قدرتی برای عطا محمد نور متصور بود. این درحالی است که همچنان که بارها گفته اند و گفته ایم تیم رقیب درحال وصعت وحدت و اتحاد داخلی و جلب حمایت خارجی است و لحظه ای باز نمی نشیند.

کد (8)

مشاهده در منبع اصلی