اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، یکشنبه, 28 عقرب , 1396

چرا نمی توانیم تغییر کنیم؟

یک مشکل کلان که نمي توانند شهروندان افغانستان به دور محورها با تنوع قومی جمع شوند قومی اندیشی و مسدود کردن مسیر آبرومندانه سهم گیری است. بگونه مثال اگر بخواهی وارد تیم غنی شوی باید از افغانیت و اسلامیت در ظاهر و خفا از آن حمایت کنی، زبان خود را دری به نامی، پارسی را زبان جدا، بیگانه و دشمن قبول کنی، هویت خود را نفرین کنی و هرگز به آن افتخار نکنی، نوروز را حرام بدانی و از آن تجلیل نکنی، مصلحات به اصطلاح ملی را استفاده و از استعمال واژه های چون دانشگاه، شهرداری، دادگاه عالی، بانو، مجلس نمایندگان، نخست، ویژه، فرآیند، راهبرد، راهکار و… خودداری کنی چون حرام و خيانت به هویت افغانی و زبان پشتو محسوب می شود و همینگونه ده ها مورد دیگر را بپذیری که در بین همزبانان و همتباران خودت مایه ننگ، سرافگندکی و آبروریزی است، سرانجام یا در کنار گروه های قومی خودت قرار بگیری که میراثی باشند و معیار حضور هم بی چون و چرا چاپلوس بودن و در خدمت بودن و بارکش باشی است و هر نوع خیانت و معامله که با سرنوشت تو می کنند تایید کنی و خوش باشی و کیش شخصیت پرست باشی و از اشخاص حامی آنها هر اندازه که جنایتکار و دزد باشد حمایت کنی در غیر آن باید فقیر، گرسنه و به حیث انسان مظلوم زندگی کنی. پس با اینگونه وضعیت چگونه بحران را بشکنیم و صاحب پیشرفت و دمکراسی واقعی و حاکمیت قانون شویم و در جامعه خود تغییر مثبت بیاوریم؟

سمرقندی

مشاهده در منبع اصلی