اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، پنج شنبه, 2 قوس , 1396

ارگ در قامت سانسورچی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، مسدود شدن واتس آپ، تلگرام و شماری از حساب های کاربری توییتر و فیسبوک از سوی وزارت مخابرات افغانستان سبب واکنش های گسترده ای میان کاربران و بخصوص هراس از رواج سانسورها شده است.

این در حالی است که شبکه های اجتماعی نقش پررنگی در تحولات سیاسی و اجتماعی کشور داشته و دارند و این قدرت رسانه ای بارها سبب به چالش کشیدن صداقت حکومت شد تا آنجا که قبل از رسانه های دولتی و مقام های مسوول این فضایی مجازی بود که مردم را از رویدادهای انتحاری، حمله و کشتارها در کنار افشاسازی فساد و معامله های حکومت مطلع می کرد.

هرچند پایین بودن کیفت واتس آپ و تلگرام دلیل بسته شدن 20 روزه آنها اعلام شده است اما گمانه زنی هایی از دخالت امنیت ملی برای بسته شدن اکانت برخی از مقام ها و چهره های سیاسی در رسانه ها به چشم می خورد.

حال سوال این است که امنیت ملی با مشغول کردن مردم بر سر بسته شدن واتس اب و تلکرام در خفا به کنترل حریم خصوصی کدام چهره های مد نظر می پردازد و هدف اصلی چیست؟

در همین حال، این نکته قابل تامل می باشد که امنیت ملی که همواره در هر انتحاری و حمله تکان دهنده ای اصولا حضور ندارد و زیر چتر حمایت اشرف غنی در درون دیوارهای ارگ، مشغول برنامه های قوم گرایانه و به انزوا کشاندن مقام های مخالف است، چرا به یکباره حافظ امنیت کشور شده و بی مقدمه به سراغ شبکه های اجتماعی می رود؟

و اینکه برای انجام وظیفه ای که مدت هاست با اهداف پشتونیزمی جابه جا شده، هیچ اقدامی جز اولویت دادن به سانسور آنهم شبکه های اجتماعی نبوده است در حالی که یک میدان نبرد و یک دولت خاین و معامله گر را رها کرده و باردیگر بر مردم و افکار عمومی فشار وارد می کند.

برخی خبرها حاکی از کنترل حساب های کاربری چهره های سیاسی مخالف حکومت است و به عبارتی با مشغول کردن مردم به فیلتر واتس آپ و تلگرام، حاشیه امنی ساخته می شود برای نیت اصلی امنیت ملی.

از سوی دیگر واکنش گسترده و انتقادی افکار عمومی از فیلترهای جدید ریشه در تجربه تلخ مردم از حکومت افراط گر طالبان که سنبل سانسور و قوانین قرون وسطایی بوده اند را دوباره زنده می کند.

هرچند اگر در پس پرده سانسور شبکه های اجتماعی هدفی همچون تامین امنیت باشد نیز باید از سوی مسوولان برای شفاف سازی ابراز شود نه اینکه افکار عمومی را به سخره گرفته و پایین بودن کیفیت را بهانه کند.

امنیت ملی می توانست در راستای حفظ ثبات به جای مسدود کردن فضای مجازی به دنبال استفاده از دستگاه کشفی و استخباراتی باشد، هرچند دغدغه امنیت کشور از مقام های همچون استانکزی و اتمر بعید به نظر می رسد و می ماند چرایی سانسورها که ریشه در سیاست های انحصارطلبانه ارگ دارد.

وضعیت سیاسی بغرنج افغانستان و چالش های بیشمار اشرف غنی بحران زده، تمامی توان ارگ را معطوف به فشار بر مخالفان و برهم زدن اتحادهای رهبران مخالف کرد و طی سه سال گذشته به خوبی نشان داد که از هیچ توطیه و روشی فروگذار نمی باشد.

هرچند حکومت با بی تفاوتی نسبت به گسترش ناامنی ها برخورد می کند اما کشتارهای بیشمار مردم در جای جای افغانستان و حتی پایتخت سبب به چالش کشیدن مشروعیت نظامی شده است که خیال حکومت پنج ساله دیگر را دارد.

حکومت اشرف غنی و تیم ارگ خلاصه در سلطه و قوم گرایی است و پس از بیشمار اقدامات سرکوب گرایانه نسبت به رهبران و مقام های دیگر اقوام، اکنون برای فشار بر چهره های سیاسی مطرح از ابزار سانسور استفاده می کند.

سخن از بسته شدن 20 روزه واتس اپ و تلگرام نیست، هراس از عادی شدن سانسور بر جامعه ای است که با انواع خشونت های تروریستان و سلطه گری حکومت راهی جز تحمل ندارد و اگر در میانه این سانسورها، حریم خصوصی مردم و بخصوص چهره های سیاسی و فعالان اجتماعی شکسته شود، باید در انتظار موج جدیدی از سلطه گری ارگ باشیم و بازگشت به دوران تاریک و خفقان طالبانی؟

کد (18)

(Visited 4 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی