اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، چهارشنبه, 1 قوس , 1396

موج سواری عطا بر سیل مخالفان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)،تاریخ چهل ساله اخیر افغانستان اگر صحنه ترور و قتل عام سیاستمداران و نخبگان سیاسی بود با تغییرات چشم گیر به ظهور رهبرانی از دل رخدادها و در جبهه های مختلف با نام مجاهدین رسید که با وجود حاکمیت طالبان نه تنها تضعیف نشد بلکه در اکنون سیاست کشور نقش تعیین کننده ای دارند.

حامد کرزی سیاستمدارانه با رهبران جهادی برخورد کرد و هرچند آنان را سرگرم امتیاز با اختیارات محدود ساخت اما هیچگاه به مانند اشرف غنی سبب به ایجاد شکاف قومیتی در درون قدرت و صف طویل رهبران ناراضی نشد.

در این میان تنها رهبری که همچنان از قدرت برخوردار و حاکمیت یک ولایت را در اختیار دارد، عطا محمد نوری است که جدای از سیاستمداری با رایزنی با دیگر رهبران به دور مانده از قدرت، خواهان رسیدن به راس قدرت است و اولین گام اساسی، انتخابات پیش روی ریاست جمهوری می باشد.

هرچند برهم زدن نظم قدرت که از دیرباز در اختیار قوم پشتون بوده و مقام های تاجیک در رده پایین تر اما موفق تر از دیگر اقوام در ساختار حکومت حضور داشته اند، بس دشوار است اما تا زمانی که معامله و توطیه در میان باشد هم امید به تغییر نظام هرچند کم وجود دارد و هم اتحادهای ناهمگون و تکرار حکومت ها.

والی بلخ در روزگار تبعید جنرال دوستم بدل به رهبری برای جبهه مخالف حکومت وحدت ملی و ایتلاف نجات شده و حال پس از دیدار با معاون اول ریاست جمهوری تبعید شده در ترکیه، سفر ولایتی هرات را آغاز کرده تا بتواند بر سر سیاستی واحد با اسماعیل خان به توافق برسد.

نام های بزرگی چون، جنرال دوستم، عطا محمد، محقق، اسماعیل خان در کنار صلاح الدین ربانی که در مقابل حکومت تک قومی قرار گرفته اند، نمادی از تقابل قومیت ها با تباری است که از قدرت گرفته تا کشور را از آن خود می داند.

اگر چه در انتخابات گذشته، امتیازها و معامله ها سبب اتحاد جنرال دوستم و ضیا مسعود با اشرف غنی شود که قوم گرا ترین مقام افغانستان می باشد و جناح مقابل در وظعیتی ضعیف تر به مقام ریاست اجرایی تشریفاتی برسد، می تواند دگر باره تکرار شود.

هرچند اشرف غنی چنان مطمین از تداوم ریاست جمهوری خود است که از برنامه های پنج ساله آینده می گوید اما حقیقت حاضر این است که از جامعه گرفته تا سیاستمداران، قدرت تک قومی را رد می کند و بر همین اساس اگر وی نتواند جز حمایت حکمتیار و برخی رهبران پشتون، مشروعیت از میان رفته حکومت را بازگرداند و سیل مخالفان را کنترل، دیگر حتی امریکا نیز با مقامی بالاتر از جان کری نیز تظمین کننده تداوم حکومت وی نخواهد بود.

اگر چه افغانستان کشوری جنگ زده با دمکراسی زمین گیر و درگیر با گروه های تروریستی است اما بدون حمایت مردمی، هیچ مقام و قومیتی توان تسلط بر قدرت را ندارد، این در حالی است که هر چه میزان نارضایتی مردم از حکومت وحدت ملی و هرج و مرج سیاسی به زیان ارگ می باشد اما برای عطا محمد نور می تواند سکوی پرتاب به سوی راس قدرت باشد اگر مغلوب توطیه ها نشده و در حد و اندازه یک رهبر عمل کند.

عطا محمد در سفر به هرات و با تکیه بر متحدانی همچون اسماعیل خان با اعتماد به نفس، خواهان اصلاحات نظام و حتی سقوط حکومت شده است و تمایل خود را در انتخابات ریاست جمهوری آینده نشان داد.

تهدیدهای که مدت زمان طولانی از سوی شمال روانه ریاست جمهوری می شود و تیم کارکشته ارگ در خفا با اعمال فشار و یا دسیسه پاسخ می دهد اما با توجه به آنچه بر جنرال دوستم و دیگر رهبران جهادی گذشت، گمان نمی رود که عطا محمد نیز دستخوش چنین حرکت های شود و تاکنون توانسته به خوبی از شرایط موجود استفاده کند.

سقوط نظامی که همواره ایتلاف نجات به رد آن می پرداخت و تنها خواهان اصلاحات حکومتی بوده است در بی تفاوتی های رییس جمهور و گسترش دامنه ناامنی که بیشترین آسیب را به جبهه شمال وارد می کند، سخن گفتن از سقوط نظام یک تهدید جدی و راسخ بودن رهبران مخالفان را نشان می دهد.

عطا اگر توانست متحد دشمن دیرینه خود، جنرال دوستم باشد و با اسماعیل خان به توافق برسد، می تواند دیگر رهبران را گرد یک میز جمع کند و در حالی که مدت ها است زنگ خطر برای حکومت وحدت ملی نواخته شده، حرکت بعدی ارگ چه خواهد بود؟

کد (18)

(Visited 4 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی
ما را دنبال کنید
آخرین خبرها
پربازدیدترین خبرها