اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، یکشنبه, 28 عقرب , 1396

انحلال مجلس پایانِ رسوایی ها

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)،زبان تفنگ و دشنامی که نمایندگان طی روزهای گذشته نثار یکدیگر کردند نه رویدادی تازه بلکه همتراز با مجلسی است که تنها نام خانه ملت را یدک می کشد که در احاطه شدن اعضایی با کمترین سواد و در خور یک نماینده اما وابسته و فاسد است.

زمانیکه اعضای مجلس خود متهم به اختلاس، زورگویی، فساد، معامله، قاچاق مواد مخدر و تبانی با تروریستان است چگونه خواهان برقراری قوانین و نظارت بر کارکرد قوه مجریه باشد؟

و از آنجا که سطح تحمل چنین افرادی با توجه به اینکه نه با رای مردم بلکه به دلیل واسطه گری به صحن مجلس آمده اند در کمترین میزان خود قرار دارد در کوچکترین اختلاف ها از فحش و درگیری فیزیکی استفاده کرده و یکدیگر را تهدید به ترور و سنگسار می کنند.

در همین راستا، رد پای حکومت در هر اختلاف و تنش مجلس دیده می شود و به طور حتم در پی امتیازگیری از نمایندگان است و یا معامله های دگر باره و از آنجایی که رسوایی های نمایندگان و پارلمان تمامی ندارد باید گفت که عمر این مجلس همان دو سال قبل پایان یافته و تنها نمادی بوده برای باج خواهی و وجهه قانونی دادن به خواست های قوم گرایانه ارگ.

نامشروع بودن ادامه کار مجلس در حالی است که همواره صندلی های این نهاد خالی از نمایندگانی می باشد که یا در سفر خارج به سر می برند و یا تمایل به شرکت در جلسه ها را ندارند، آنچه در شمال رخ داد و یکباره از جبهه مقاومت بدل به صحنه جنایات تروریستان شد نه قدرت طالب بلکه به دلیل هماهنگی های صورت گرفته با برخی نمایندگان و نفوذی های درون حکومتی بوده و هست.

و در کشوری با نظام سلطه گری که اشرف غنی از مجرای قبیله گرایی آن را ادامه می کند نه تنها وزارت ها نمادی و تهی از اختیار است که نهاد قضایی وابسته و پولیس ناکارآمد و غرق در فساد می باشد و می ماند مجلسی که بهتر است وجود نداشته باشد تا اینکه صحنه مشت زنی نمایندگان و بلندگویی برای تروریستان باشد.

اینکه یک نماینده در صحن پارلمان و مقابل دوربین رسانه ها به حمایت از طالب و داعش می پردازد و دیگری بدون حفظ حرمت مجلس دیگری را به سنگسار تهدید می کند نشان می دهد که جز تعدادی انگشت شمار باقی بیشتر به قاچاقی و تروریست می مانند تا در شان نماینده مردم.

دیدارهای به تکرار و پی در پی با نامزد وزیران قبل از جلسه رای دهی تنها نمونه کوچک از خروارها معامله های است که توسط نمایندگان با مقام ها و مسوولان صورت گرفته و در بدل امتیاز به سادگی وارد فاسد شده و بی تفاوت به رویکرد حکومت و آنچه بر مردم می گذرد.

برای اشرف غنی که از دل تقلب به قدرت رسید بهترین گزینه برای قانونی کردن اهداف انحصارطلبانه و قومیتی، مجلسی است نامشروع زیرا هم حکومت تهی از مقام های مخالف شده و هم نهاد قضایی و پولیس وابسته و بدون اختیار اجرایی.

و حال که رییس مجلس در برابر اتهام های فساد با تمامی تلاش در پی ماندن در پست است و اختلاس و زدو بندهای دیگر نمایندگان علنی شده و جبهه های مختلفی در درون آن در حال شکل گیری می باشد بهتر آن است که پارلمان، اعلام انحلال کرده تا بیش از این بر نابسامانی های سیاسی نیفزاید.

حتی اگر این مجلس با دخالت های ارگ و یا پادرمیانی سیاسی دست از اختلاف و تهمت زنی بردارد نیز در اصل موضوع فرقی نمی کند زیرا دیگر نه این مجلس به مشروعیت باز می گیرد و نه نمایندگان آن از معامله و فساد روی برگردان می شوند.

دو مجلسی که در عمر کوتاه شانزده ساله دوران جدید افغانستان به روی کار آمد، آینه تمام قد حکومت های فاسد و قبیله گرا بوده و هست که امید به اصلاح آن با توجه به وضعیت پرتنش سیاسی در دورترین نقطه قرار دارد و گزینه ای که می تواند پایانی برای رسوایی های نمایندگان و قانون شکنی مجلس باشد همان اتمام دوران کاری است.

کد (18)

مشاهده در منبع اصلی
ما را دنبال کنید
آخرین خبرها
پربازدیدترین خبرها