اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، چهارشنبه, 1 قوس , 1396

دیورند از حیثیت تا توهمِ پشتون

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)،اقلیتی قبیله گرا که خط دیورند را حیثت افغانستان می دانند دهه هاست شکنجه ای سیستماتیک را بر ملت روا داشته تا ویران کننده تر از هر دشمنی برای افغانستان باشند و حال سوال این است که اگر مدعیان، اسناد معتبری در اختیار دارند چرا برای پایان دادن به معضل دیورند از مجرایی قانونی وارد نمی شوند؟

آنچه سبب شده است که خط دیورند بدل به مسیله ای گنگ شده که مردم از چون و چرایی آن در ابهام به سر برند ریشه در سیاست پشتونیزمی دارد که با جنگ و خون به اهداف خود دست خواهند یافت، طی روزهای گذشته حصارکشی مرزی پاکستان سبب تنش های میان نظامیان این کشور و برخی باشندگان مرزی افغانستان شده است و بار دیگر دیورند را بر سر زبان ها آورد.

اگر مرز مشخص میان افغانستان و پاکستان وجود داشت دیگر از طالبان گرفته تا شبکه حقانی به راحتی میان دو کشور در گذر نبوده و قوم پشتون خود را حاکم بلامانع قدرت افغانستان نمی دانستند زیرا رهبران این قومیت با استفاده از نیروی طالب و قوم های رانده شده پاکستان به دنبال قدرت جمعیتی می باشند.

در این میان، اکثریت مردم افغانستان در هاله ای از ابهام در خصوص دیورند قرار دارند و بارها با این سوال مواجه شدند که چرا دهه هاست در بدل مرزی که از منظر جهان مورد قبول می باشد باید هزینه های گزاف مالی و جانی پرداخت کنند؟.

اینکه حکومت های کرزی و غنی با پافشاری مانع کوچک ترین گام ها برای حل خط دیورند می شوند و این معضل را به کلاف سردگرمی بدل کردند بیش از آنکه بر مبنای سند تاریخی و معتبر باشد در راه حفظ منافع سلطه طلبانه پاکستان است.

جنجال بر سر این مرز برای پاکستان از همه سو سراسر منفعت و سود می باشد، از یک طرف، جهان این خط و ادعای پاکستان را به رسمیت می شناسد و از جانب دیگر، رد آن از طرف حکومت افغانستان دلایل کافی برای شدت بخشیدن به تروریسم و جنگ را توجیه می کند.

و حال که رهبران پشتون تمامی راه ها برای حل معضل دیورند را از میان می برند باید پاسخ گو باشند که در صورت واگذاری مناطق آن سوی مرز، چگونه و بر اساس چه برنامه ای، چهل میلیون پشتون پاکستانی را در افغانستان ادغام خواهند کرد؟

در حالی که قومیت های پاکستانی که برای این رهبران ذخیره های قومی محسوب می شوند از ناسازگارترین هایی بودند که عبدالرحمان خان برای رهایی از بار زیان های وارده به افغانستان به قبول این معاهده رضایت داد.

توهم های قومی رهبران سلطه طلب با رویای کشوری پشتونیزم سبب تحمیل جنگ و خون بر میلیون ها باشنده کشوری جنگ زده و مملو از گروه های تروریستی شده است که با مرزهای بی سرنوشت رها شده اند.

پاکستانی که از حکومت قوی و ارتشی قدرتمند برخوردار می باشد هیچ گاه در مقابل خواست عده ای ناتوان از حفظ امنیت کشور خود، عقب نشینی نمی کند و همچنان که تنش ها بر سر مرز دیورند برای اسلام آباد سود آور است به جهان نشان می دهد که منافع این کشور در برابر افغانستان مورد تهدید قرار گرفته است.

و همچنان که چهار دهه از جنگ و خونریزی در کشور می گذرد، مردم دهه هاست تاوان قبیله گرایی عده ای از رهبران را می پردازند تا آنجا که هیچ سیاستمداری توان به چالش کشیدن ادعای دیورند را ندارد زیرا کورکورانه به مانند حیثبت با آن برخورد می شود.

خط دیورند در همان تاریخ صد سال قبل پایان یافت که باید به عنوان مرز رسمی مورد قبول قرار گیرد تا دیگر پاکستان توجیهی برای سیاست خصمانه خود نداشته باشد و اگر همچنان رهبران پشتون مصرانه خط دیورند را رد می کنند، همه پرسی می توانند کشور را از سلطه جویی و توهم ها رها کند.

کد (18)

(Visited 3 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی