اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، دوشنبه, 29 عقرب , 1396

تلفات مردمی نتیجه گوش به فرمانی غنی

در جریان روزهای گذشته تلفات زیادی از مردم و نظامیان کشور در نتیجه حملات هراس افکنانه برجای ماند و در عین زمان بیشتر از سیصد تن دیگر هم زخمی شدند. اما از سوی دیگر بر بنیاد برخی از اظهارات اعضای مجلس نمایندگان گفته می شود که فراتر از یکهزار تن در چند روز گذشته شامل نظامیان و غیر نطامیان کشته و زخمی شدند. اما چرا این حملات با اقدامات پیشگیرانه از سوی دولت افغانستان روبرو نمی شود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، مولوی رحمان رحمانی عضو مجلس نمایندگان در برنامه «مثبت و منفی» در خصوص کشته شدن سربازان در خطوط اول جنگ گفت: گویا اوضاع افغانستان این را می طلبد که این حالتی که هم اکنون وجود دارد بر سر ملت بیچاره باشد. چرا که ما حاکمیت را در افغانستان از ریشه نداریم. حاکمیت در واقع در دست کسانی است که در بیرون از حکومت به سر می برند. این را همه باید بدانند. وقتی که در اینجا نیروهای خارجی وجود دارد، مشاورین شان در خطوط اول نبرد با مخالفین وجود دارد، اسناد، شواهد و قراینی را که از خطوط اول ما دریافت می کنیم که مشاورین خارجی به نفع افغانستان کار نمی کنند. بلکه برنامه های خاصی برای کشته شدن سربازان خودمان دارند. به عنوان یک نماینده ملت در بین ملت، همان کسانیکه در خط اول هستند و یا فرماندهی جنگ به دست شان است یا در راس قوای هوایی یا زمینی افغانستان قرار دارند یعنی آنها چگونه بررسی ندارند؟ ما می دانیم که در خطوط اول چه می گذرد. وقتی که یک افسر شما یا یک سرباز شما بدون مشورت مشاورین بیرونی ها اجازه یک فیر مرمی را نداشته باشد، اجازه عقب نشینی را نداشته باشد و اجازه رهاکردن سنگر را نداشته باشند تا یا آنجا جان بدهد و یا زنده یا مرده تسلیم شوند. از این موضوعات بر می آید که در افغانستان حاکمیتی نداریم که در آن دفاع از افغانستان از مردم افغانستان و یا مدیریت جنگ افغانستان را داشته باشیم.

وی افزود: جدا از همه اینها وزارت داخله ما و امنیت ما حتی آمار کشته شدگان را هم درست بیان نمی کنند. حتی نصف آن شهید و زخمی که داریم را بیان نمی کنند.

رحمانی معتقد است مداخله آشکار خارجی ها در میدان های جنگ و امنیت ما مشهود است و این مداخله هم به نفع ما تمام نمی شود و افزود: مداخله نه تنها در بخش های امنیتی و کشفی ما بلکه در تمام امورات ما صورت می گیرد. یکی از مداخله ها و مزاحمت های صریح در جلو پیشرفت در هر عرصه ای که یاد کنیم تشکل حکومت است. خود تشکل های همین حکومت وحدت ملی مزاحم یکدیگر هستند. به طور مثال یک روز ساعت چهار تا پنج ولایت سمنگان در محاصره دو معاون بود. یک معاون ولایت از آدرس اشرف غنی می رود و یکی دیگر از آدرس عبدالله می رود. به این مداخله می گویند. وقتی اینطور کشمکش ها از ارگ و قصر سپیدار شروع می شود شما چه فکر می کنید که وزارت ها مستقل هستند؟ برای فعلا جنگ روانی و فکری و مداخله در کشور جریان دارد. مردم در پای صندوق های رای رفتند و رای دادند که خود انتخاب کرده باشند. اما وزیر خارجه ای می آید و دست های دو کاندید را بالا می کند و می گوید که هر دو صاحب حکومت باشید این خود مداخله است، پنجاه پنجاه مملکت را تقسیم می کند این خود مداخله است. برای فعلا جنگ روانی و فکری که در بین اقشار و اقوام مختلف افغانستان است خودش تولید همینطور جنجال ها را می کند. این خودش ضربه بر پیکر ثبات افغانستان است. ما هر سال عقبگرد داریم و به جلو نرفته ایم. نه در شانزده سال قبلی و نه در این سه سال.

وی، رییس جمهور را مسوول اول و آخر جان مردم می داند و می گوید: وقتی حکومت تقسیم می شود به این معنا است که سرمایه ملی و منافع ملی به سهم می رود. این سهم داران مملکت باید با وجدان شان به مردم پاسخ بدهند. دیگر راهی نمانده است. پیشتر هم گفتم جز اینکه خانه ملت به شمول هر دو اتاق تصمیم بگیرند رییس جمهور را که در راس هر سه قوا است مورد پرسش قرار دهند و مجبورش کنند که به امنیت بها دهد و به جان مردم بها دهد راهی نیست. مردم مانند برگ درخت هر روز کشته می شوند و می ریزند رییس جمهور طبق فرمانی که به وی صادر می شود از جانب باداران خارجی اش سکوت می کند و به یک تسلیت بسنده می کند. آمریکا پا برجان مردم ما می گذارد و اهداف خود را تطبیق می کند و حکومت داران ما خوشحال از حضور نیروهای خارجی همچنان گوش به فرمان هستند. دیگر چیزی نمانده است که بگوییم باید بدانیم که همه ناامنی ها همه کشتارها و همه بدبختی هایی که بر سر ما و مردم ما آوار شده است درست است که از سوی طالبان و تروریست ها انجام می گردد اما با برنامه آمریکایی ها عملی می گردد چرا که آنها هستند که این گروه ها را تمویل می کنند و به آنها برنامه می دهند و در این میان باز هم رییس جمهور ما گوش به فرمان است.

کد (30)

مشاهده در منبع اصلی