اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، جمعه, 3 قوس , 1396

دوستی با هند ضامن سعادت ما است؟

سفر رییس جمهور به هندوستان در حالی انجام گرفت که روز گذشته رکس تیلرسون وزیر خارجه امریکا در پایگاه بگرام با مسوولین بلند پایه حکومت افغانستان ملاقات کاری داشت. بعد از اعلان استراتژی امریکا در مورد افغانستان و جنوب آسیا بحث های مختلفی روی این استراتیژی در رسانه ها رد و بدل می شود تردیدی وجود ندارد که در حال حاضر فدراتیف روسیه چین پاکستان و ایران با دفاع از اهداف استراتژی اعلان شده امریکا در افغانستان قرار ندارند تنها کشوری که می تواند جهت تحقق استراتژی ممد و موثر واقع گردد هندوستان خواهد بود همه می دانند روابط افغانستان و هند به عنوان دو کشور دوست و همکار دایمی دارای پیشینه ی بسیار قوی بوده است.

به باور من جناب آقای غنی و رکس تیلرسن وزیر خارجه امریکا در تلاش اند تا هندوستان را متعهد و باور مند بخاطر تحقق اهداف استراتژی جدید در منطقه با خود داشته باشد. از سوی دیگر نه تنها رهبران حکومت وحدت ملی بلکه اکثر ناظرین به این باور اند به هر پیمانه ایکه هندوستان همکار نزدیک افغانستان و امریکا در منطقه باقی بماند شیرین کاری کند بر تلخی مزاج پاکستان افزوده می شود. بخصوص طی ملاقات که آقای غنی ساعات پیش با نریندرا مودی نخست وزیر هند داشت صدر اعظم هند گفته است که ما هرگز افغانستان را تنها نمی گذاریم و هر کمکی که از طرف رهبری افغانستان از ما خواسته شود به پیشانی باز استقبال خواهیم کرد.

همچنان در این نشست رییس جمهور اشرف‌غنی بجواب نخست وزیر هند گفته است روابط میان افغانستان و هند براساس علایق شکل گرفته و دولت این کشور برخلاف برخی از کشورهای دیگر شریک‌ حلقه‌های ضد دولت افغانستان نیست. آقای غنی گفت که برای افغانستان فرقی نمی‌کند که چه کسی رییس جمهور این کشور باشد اما هرکسی‌که باشد، روابط میان افغانستان و هند دوامدار خواهد بود. به گفته آقای غنی دوستی افغانستان و هندوستان فراتر از زمان و مکان است.

طبعتا این طرز خرام و خوش آمدید هند نسبت به افغانستان مزاج پاکستان را نسبت به افغانستان تبدار می سازد. افغانستانی ها مردم با پاس بوده همکاری های هندوستان را در روز های دشوار فراموش نکرده و نمی کنند.
به یقین مردم افغانستان از هر نگاه مدیون و ممنون هندوستان بوده و هستند. در طول تاریخ در روز های دشوار هند در پهلوی مردم و حکومت افغانستان قرار داشته بعد از این نیز چنین خواهد بود.

بدون تردید در افغانستان تفاوت دیدگاه ها در مورد هند و پاکستان وجود دارد. اکثریت مردم آگاه و وطن دوست افغانستان به این باور اند که بعد از سال ۱۳۵۷ وحتی قبل از آن توسط نیرو های تحت هدایت و اثر استخبارات پاکستان مورد تهاجم قرار می گرفت و در زمان مجاهدین و سیل مهاجرین دیگر لشکر ملیونی علیه نظام افغانستان جنگیده زیر ساخت های اقتصادی و نهاد های اداری و امنیتی افغانستان توسط پاکستان به نابودی کشانیده شده است و به همین دلیل ترجیح می دهند بجای پاکستان شاهد حضور گسترده هند در افغانستان باشد و اما عده دیگر را عقیده بر این است که پاکستان حین هجوم شوروی سابق مهاجرین را پناه داد و مجاهدین و تربیه و تجهیز تا حدی که یک ابر قدرت را به شکست مواجه ساخت و مجاهدین را بقدرت رسانید درست زمانیکه هند از تجاوز شوروی در افغانستان حمایت می کرد. لذا نفوذ هند در دستگاه دولتی افغانستان غیر قابل تحمل است و پاکستان حق دارد بخاطر جلوگیری از نفوذ روز افزون هند هر چه در توان دارد انجام دهد. فکر میکنم واقعیت ها در بین این دو دیگاه متفاوت مبهم ومجهول مانده وما باید بخاطر حل بحران کشور به معقولیت ها اشاره کنیم.

نگاه مقایسوی و جاذبه ها: اینکه افغانستان مرز خیلی وسیع با پاکستان دارد از نظر کسی پوشیده نیست و وابستگی های بیش از حد افغانستان به پاکستان هم یک واقعیت انکار نا پذیر است که از هر حیث باید مورد مطالعه قرار گیرد.البته نفوذ پاکستان در بین شخصیت های متنفذ افغانستان حتی در رده های بلند حکومت کم نیست. البته مشارکت های عقیدتی و قسما فر هنگی در حفظ و جاذبه ها اثر خود را دارد. اما در مقابل هند می کوشد در بین نهاد های امنیتی و سیاسی نقش داشته باشد و با پذیرش هزار ها بورس تحصیلی روحیه جوانان با دانش را ضد پاکستانی می سازد و اجرای پروژه های باز سازی و اقتصادی هند در افغانستان نیز زیاد تر از کشور همسایه ما پاکستان است.

افغانستانی ها نسبت به حضور هندی ها در تمام سطوح مخالفت ندارند اما بر عکس حضور یک فرد پاکستانی برای شان قابل تحمل نیست. از رهگذر واقعیت های و مشترکات جیوپولیتکی و کلتوری پاکستان به مراتب خود را مستحق تر از هند می داند اما بر خلاف توقع و انتظار پاکستان حضور هند در نهاد های دفاعی و امنیتی و حتی در بعضی از ادارات خورد و کوچک اقتصادی منحیث مشاورین و پالیسی سازان که در حقیقت جان و روح سیستم است خیلی چشمگیر می باشد. این رقابت حضور و نفوذ کشور همسایه و دوست منطقه ای افغانستان باعث شده تا جنگ شان در کوهستانها و میدان های افغانستان منتقل شود.

فرا تر از افغانستان: پاکستان عقیده دارد که هندی ها در تجهیز و تسلیح بلوچ ها که در بندر گوادر و کویته می جنگند نقش بسیار مهمی دارد. به باور پاکستانی ها هند در این بازی هم چین را دچار مشکلات ساخته و هم می خواهد با راه اندازی ترور و وحشت در مرز های ایران و پاکستان روابط دو کشور را بر هم زند و همین رقابت با هند با عث شده تا همسایه شرقی با قوت تمام اهداف هندی را در افغانستان زیر نظر داشته باشد و قویا فعال باشد البته پاکستان در امر مداخله و نفوذ در افغانستان هیچ مشکلی ندارد. چون هم زمینه های نفوذ عقیدتی فرهنگی دارد و هم عناصر فعال داخل نظام را با خود دارد و راه های اقتصادی افغانستان در کنترول آن است. یعنی بدون چشم پوشی وابستگی افغانستان بیشتر از ناتو و امریکا به پاکستان است و با گذشت 17 سال کشمکش و بی اعتمادی افغانستان نتوانسته بدیل برای ترانزیت تجارت و صدور کالا ها و یا ورود شان پیدا کند و این امر باعث شده تا همسایه ما یعنی پاکستان از ما باج بیشتر بگیرد.

تجاوز پاکستان بر ولایت های شرقی افغانستان: یکی از مساپل بسیار جزیی است و پاکستان گاهی هم اعتراف نخواهد کرد که بر افغانستان تجاوز کرده پاکستان می خواهد حرف های مطبوعاتی و بازاری حکومتمردان افغانستان در محافل رسمی مطرح شود. مثلا افغانستان می گوید پاکستان بر خاک ما حمله کرد و پاکستان می خواهد این قضیه رسما جای مطرح شود که خاک افغانستان کجا است؟ و مرز ها کدام اند؟ اگر افغانستان رسما به وجود مرز و یا دیورند لاین اعتراف نکند پاکستان می گوید امریکا طالبان افغان را در وزیرستان هدف قرار می دهد ودر این امر افغانستانی ها هم شریک اند و ما هم طالبان پاکستانی را در هر جایی که باشند هدف قرار می دهیم. مثلا به بهانه حضور مولانا فضل الله سال ها کنر و کوه های اطراف انرا مورد هجوم قرار می دهد. لذا لازم نیست ما راه حل را نشان بدهیم این بر ریاست جمهوری و حکومت وحدت ملی است تا طبق وعده های که به مردم داده طبق آن عمل کنند. دوستی هند و افغانستان ضامن سعادت و نیک بختی مردم افغانستان خواهد بود.

احمد سعیدی

(Visited 6 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی
ما را دنبال کنید
آخرین خبرها
پربازدیدترین خبرها