اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، سه شنبه, 30 عقرب , 1396

این روزهاملت رنجدیده

این روزهاملت رنجدیده افغانستان شاهددرد ورنج بی شمار است. نمازگزارن مسجدخواجگان ولسوالی دولینه درولایت غور؛ نمازگزاران مسجدامام زمان دشت برچی درغرب کابل؛سربازان وافسران مظلوم اردو وپولیس ملی درولایات مختلف افغانستان؛ مردم بیدفاع درگوشه وکنارکشور؛هرکدام درگوشه یی وبه بهانه یی به خون می غلطند وخانواده های زیادی داغدارمیشوند.همسران زیادی بیوه؛ فرزندان خوردسال زیادی یتیم وبی سرپرست؛ ومتاسفانه این سناریو همچنان ادامه دارد.
معلوم نیست دراین کشورامنیت ملی چه مسئولیتی راعهده دار است؟ چگونه است که درکشورهای دیگر ازده برنامه خرابکاران حداکثریکی بیشتر به نتیجه نمیرسدولی درافغانستان بیش ازیکی خطانمیخورد؟؟
ودستگیرنمیشود؟
چراپارلمان برحکومت وارگانهای امنیتی سخت نمیگیرد؟ چرارئیس جمهور آنهاراتحت فشارنمیگذارد؟ وچرامسئولین کشورتدبیراساسی نمی سنجند؟؟
تاکی وبرای حفظ کدامین ارزش ملی یادینی است که این ملت مظلوم اینهمه خسارات وتلفات راباید تحمل کند؟؟ آیااظهارتاسف وبه اشدّعبارات محکوم کردن؛ دردی را دوا میکند؟؟؟؟؟ چه بگوئیم وتاکی ناظرکشتاربی رحمانه مردم بیدفاع کشورباشیم؟؟
خداوندمقام شهداراعالی کند وبه بازماندگان شان صبرواجر وبه ملت شریف ما توفیق ادامه راه شهدا وقرت؛ عزت؛ صلابت واستقامت بیشتر عنایت کند ورهبران ومسئولین کشور راازخواب غفلت بیدارنماید
والسلام علینا وعلی عبادالله الصالحین.
1396-7-29 احمدعلی جبرئیلی.هرات

(Visited 5 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی