اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، پنج شنبه, 23 قوس , 1396

اجازه ندهیم انحصارگرایان و دیکتاتورها دوباره به قدرت بیایند

تا چه وقت مردم افغانستان باید انتظار این را بکشند که یک ساختار سیاسی ریاستی اقتدارگرا مبتنی بر تمایلات قبیله ای بر ملت افغانستان حکومت کند؟

مراسم بزرگداشت از هفته شهید در مزار شریف برگزار شد. روز گذشته داکتر عبدالله هیاتی از متنفذان و موی سفیدان را به مزار شریف فرستاده تا با عطامحمد نور برای رفع کدورت ها میان رییس اجرایی و والی بلخ میانجیگری کنند.داکتر عبدالله رییس اجرایی حکومت وحدت ملی در این مراسم شرکت دارد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpapper)، امروز 25 سنبله 1396 احمدضیا مسعود نماینده پیشین رییس جمهور در حکومت داری خوب در این مراسم گفت: حس آزاد منشی و آزادی خواهی آمر شهید و همچنان سجایای اخلاقی شان، مبارزات سیاسی شان، عقاید مذهبی شان و روابط اجتماعی شان در همه آنها زیبایی هایی نهفته است که واقعا می توانند نسل جوان ما را کمک کنند تا نسل جوان ما راه خود را در مبارزات آزادی بخش همه اش با خود داشته باشد.

وی افزود: استاد شهید ما عمر عزیز خود را در مبارزه سیاسی سپری کرد و کلان ترین افتخار استاد شهیدمان همین بود که یک انقلاب بسیار بزرگ مردمی را توانست با همکاری قهرمان ملی و سایر قهرمانان افغانستان بر ضد یک ابر قدرت جهانی و همچنان بر ضد تروریزم بین المللی به موفقیت برساند. شخصیتی که واقعا توانست یک حزب فراگیر سیاسی را در افغانستان بوجود بیاورد برای اتحاد و اتفاق همه اقوام شریف افغانستان و توانست حزب جمعیت اسلامی افغانستان را سرتاسری بسازد.
مسعود در خصوص تلاش های آمر شهید در کشور می گوید: همچنان برای اولین مرتبه در طول سالیان متمادی برای اولین مرتبه ما رهبر سیاسی را می بینیم که توانست با برخوردهای مسالمت آمیز خود و انعطاف پذیری سیاسی خود قدرت سیاسی را از حکومت مجاهدین به حکومت موقت انتقال دهد و این استاد شهید بود که برای اولین بار یک فرهنگ سیاسی جدید را در تمام مناسبات در کشور ما معرفی کند.

وی در خصوص آرمان این این شهید بیان داشت: کلان ترین آرزوی استاد شهید این بود که چطور بتواند یک حکومت ملی در کشور شکل دهد. چطور می تواند نهادهای سیاسی را در کشور هدفمند کند و چطور می تواند از حقوق سیاسی مردم افغانستان دفاع کند. به همین ترتیب وقتی قهرمان ملی کشور را می بینیم هم یک شخصیت ملی و هم مذهبی بود. به همین دلیل هم بود که دیدگاه های آمر شهید هم در مسایل مختلف زندگی اش از جمله اقتصادی، سیاسی، همه اش از زاویه دین به همه این موضوعات نگاه می کرد. آمرصاحب واقعا از لحاظ اجتماعی معتقد به این بود که چطور یک جامعه ای که در آن عدالت اجتماعی تامین شود بوجود بیاید. چطور ما بتوانیم یک جامعه شهروندی را در افغانستان بوجود بیاوریم. چطور بتوانیم که از همه مردم افغانستان از همه آزادی های سیاسی و مدنی خود برخودار شویم. چطور بتوانیم که حاکمیت قانون را در افغانستان تطبیق کنیم. همه این ارزش های اجتماعی در آمر صاحب شهید ارزش هایی بود که آن را یک مسوولیت دینی خود فکر می کرد و جامعه ای که در آن عدالت نباشد اصلا برایش قابل قبول نبود و در برابرش مبارزه می کرد. اگر یک جامعه ای که متاثر از مسایل قومی، تباری و قبیله ای بود و اینکه رقابت های قومی در آن می بود یا اینکه تبعیض نژادی در آن می بود، سخت در برابرش مبارزه می کرد و برایش قابل قبول نبود و می خواست همه روابط افراد جامعه مبتنی بر قانون باشد.

مسعود نظر آمر شهید را در حکومت داری چنین بیان کرد: مخالف حکومت های دیکتاتوری بود و هیچ وقت نمی خواست که قدرت در انحصار چند نفر باشد و هیچ وقت نمی خواست که از قدرت سیاسی سوءاستفاده کند و همه شعارش این بود که کسانی که معتقد به سیستم های دیکتاتوری هستند و می خواهند از طریق رژیم های خودکامه بر ملت اعمال نفوذ کنند برای یک لحظه هم برایش قابل قبول نیست و می خواست این سیستم از کشور ریشه کن شود. به همین دلیل هم در زمانی که بسیار جوان بود حتی بر ضد رژیم های دیکتاتوری مبارزه کرد و این مبارزه را جزو پرنسیوهای دینی خود می دانست و همه حرفش این بود که چطور بتواند یک حکومت ملی را بوجود بیاورد و برای دیکتاتور ها و کسانی که خودکامه وخودمحور هستند و می خواهند که از اعتماد مردم سوء استفاده کنند را سرجایشان بنشاند. کلان ترین شعار وی این بود که می گفت هر وقت که رهبران سیاسی یک حکومت با کمپاین ها و طبقات تاجر و سرمایه دار بخواهد که یک تبانی و یک نزدیکی پیدا کنند یک مسایل بزرگ اداری در کشور بوجود می آید.

وی ادامه داد: متاسفانه ما امروز می بینیم که رهبران سیاسی ما در تبانی با کمپانی های بسیار بزرگ می خواهند که در تمام قراردادهایی که مربوط نهادهای حکومت است اعمال نفوذ کنند. این آرزوهای آمر شهید بود. آیا ما تابحال توانسته ایم آرمان های وی را تعقیب کنیم؟ آیا ما واقعا می خواهیم که بر ضد کسانی که قدرت سیاسی را در انحصار خود گرفته اند و یک نوع دیکتاتوری را به بهانه دموکراسی بر مردم افغانستان اعمال می کنند آیا قدرت مبارزه سیاسی را در مقابلشان داریم؟ چرا برای پیروان مسعود کسانی که خود را در خط مسعود می گیرند مانند قهرمان ملی عمل نمی کنند؟ چرا کسانی که در خط مسعود هستند در مقابل ظلم عکس العمل نشان نمی دهند؟ چرا در سکوت هستند؟ آیا آمرهم در مقابل ظلم سکوت اختیار می کرد؟ آیا برای آمر، یک حکومت دیکتاتوری قابل قبول بود؟

نماینده پیشین رییس جمهور در حکومت داری خوب در خصوص مشکلات حکومت کنونی می گوید: حکومت فعلی فعلا در یک نوع عدم مشروعیت سیاسی به سر می برد. حکومت وحدت ملی یک نوع حکومت توافقی است. یک حکومت مبتنی بر قانون اساسی افغانستان نیست. تا چه وقت مردم افغانستان باید انتظار این را بکشند که یک ساختار سیاسی ریاستی اقتدارگرا مبتنی بر تمایلات قبیله ای بر ملت افغانستان حکومت کند؟*** در طول چهار دهه گذشته این مجاهدین افغانستان بودند که قربانی دادند و این جمعیت اسلامی بود که قربانی داد و ما در این راه بیشترین فرزندان خود را از دست دادیم. برای اینکه ما بتوانیم حکومت های دیکتاتوری را مهار کنیم و زمینه را برای احراز قدرت سیاسی یا رسیدن به حقوق سیاسی بتوانیم مساعد بسازیم. آیا نتیجه چهار دهه مبارزه سیاسی و این همه شهید دادن ها همین است که یک حکومت اقتدارگرا بر مردم افغانستان حاکمیت داشته باشد؟ یک حکومت انحصارگری که می خواهد تمام مسایل زندگی را چهار نفر در کشور در دست باشد. بنابراین ضرورت است که حتما بحران مشروعیت سیاسی که هم اکنون حکومت دارد رفع شود. بحران دیگر این است که حکومت وحدت ملی هیچ نوع اراده ای برای سرکوب گروه های تروریستی ندارد و حتی دیده می شود که در یک نوع تبانی با تمام گروه های تروریستی قرار دارد و در بسیاری از جبهات، افرادی از نهادهای امنیتی و حکومت کشور پشتیبان آنها می باشد. این یک بحران بزرگ امنیتی را در کشور بوجود آورده است. موضوع دیگر این است که تمام نهادهای امنیتی را اینها قومی ساخته اند و تمام نهادهای امنیتی را اینها سیاسی ساخته اند.

وی ادامه داد: مشکل دیگر بحران اقتصادی است و نرخ تورم در بالاترین حد خود قرار دارد. بیکاری بیداد می کند و تمام فشار بر قشر فقیر و بیچاره مردم افغانستان است و حکومت هم هیچ پروژه انکشافی را در این راستا تطبیق نکرده است. بحران دیگر، بحران قوم گرایی است که کشور را با خطر مواجه می کند و شیرازه اتفاق را از هم می پاشد همین قومیت گرایی است.

مسعود در اخیر برای حل انحصار گرایی در کشور می گوید: انتخاب ما این است که همه ما برای انتخابات ریاست جمهوری آمادگی های خود را در این یک و نیم سال باقی مانده بگیریم و دیگر به گروه های قوم گرا و کسانی که در جهت خلاف منافع ملت افغانستان می خواهند حرکت کنند اجازه ندهیم دیگر زعامت افغانستان را بر عهده داشته باشند و اجازه ندهیم انحصارگرایان و دیکتاتورها دوباره به قدرت بیایند.

کد (30)

(Visited 3 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی
ما را دنبال کنید
آخرین خبرها
پربازدیدترین خبرها