اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، سه شنبه, 4 میزان , 1396

سازمان ملل با ما صادق نبوده است

در هفده سال گذشته شاید این اولین بار است که حرف ها یا انتقادهایی درمورد کارکرد نهادهای مرتبط سازمان ملل متحد بر بنیاد قانون اساسی مطرح می شود. چقدر نهادهای سازمان ملل برای مردم افغانستان و حکومت درباره فعالیت هایشان پاسخگو بوده اند؟ آیا این نهادها نقشی در دهه تحول افغانستان داشته اند و چه مواردی شفافیت کار نهادهای سازمان ملل را زیر پرسش برده است و چگونه با نهادهای سازمان ملل حساب دهی شفاف شود؟ همچنان حکومت افغانستان چقدر توانسته است که ارزیابی درست و کارکرد موثر با نهادهای سازمان ملل در افغانستان داشته باشد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpapper)، شاه گل رضایی عضو مجلس نمایندگان در برنامه «حاشیه خبر» گفت: همانطور که گفته شد سازمان ملل تنها یونیما یا هیات معاونت سازمان ملل نیست. نهادهای مختلفی مرتبط به نهادهای سازمان ملل، که در جریان چند سال گذشته بخش بزرگی از کمک ها توسط نهادها به مصرف رسیده مثلا یونیسف یا نهادهای دیگری که مرتبط با سازمان ملل است. ممکن است اینها برخی دستاوردهایی در افغانستان داشته باشند ولی عمدتا اگر ما کارکرد نهادهای مرتبط با سازمان ملل نه مشخصا هیات معاونت سازمان ملل را و نهادهای مرتبط به سازمان ملل را در افغانستان ببینیم در جریان چند سال گذشته فقط یک تعداد دستاوردهایی در عرصه مکتب سازی و در عرصه معارف داشته اند ولی در عرصه مشخصا هیات سازمان ملل نارسایی ها و مشکلات وجود داشته است که این را هم نمی شود از کنارش گذشت.

وی در خصوص کار سازمان ملل در افغانستان گفت: مثلا در سال 2002 زمانی که هیات معاونت سازمان ملل بر اساس تصمیم شورای امنیت در افغانستان آمد وظایف مشخصی را بر عهده داشتند. از جمله توسعه پایدار جزو اهدافی بود که باید به دولت افغانستان کمک می کرد یا مثلا یک بخش دیگر که تقویت پایه های صلح در افغانستان بود یا ماموریت دیگرش که تقویت نهادهای دموکراتیک یا تقویت حکومت داری خوب در افغانستان بود یا همکاری های منطقه ای، تلاش در راستای همکاری های منطقه ای. در مجموع اگر فعالیت های مرتبط با سازمان ملل را در افغانستان دسته بندی کنیم در دو عرصه می شود آن را تقسیم کرد. یک بخش در عرصه کمک در راستای عرضه خدمات بوده، تقویت دولت افغانستان، تلاش نهادهای حکومتی و دولتی افغانستان، یعنی هماهنگی با نهادهای حکومتی افغانستان و تقویت نهادهای دولتی افغانستان، یعنی هماهنگی با نهادهای حکومتی افغانستان و تقویت نهادهای دولتی افغانستان در راستای عرضه خدمات.

رضایی افزود: یک بخش دیگر ماموریت سیاسی است. که در عرصه ماموریت سیاسی یک سری مشکلات وجود داشته که نمی شود از کنار آن عبور کرد. در این عرصه هم فقط نهادهای ملل متحد مقصر نیست بلکه دولت افغانستان بعضی از مشکلات را دارا است. مثلا یکی از اهدافی که هیات معاونت سازمان ملل در سال 2002 داشت این بود که موثریت تلاش در راستای موثر واقع شدن کمک های جامعه جهانی در افغانستان و یا ایجاد هماهنگی میان جامعه جهانی و دولت نوپای افغانستان وجود داشته باشد. اما در عرصه موثر ساختن کمک ها نظارت جدی صورت نگرفت مثلا کمک های فراوانی چه توسط دولت افغانستان و چه توسط نهادهای مرتبط سازمان ملل و یا نهادهای غیر مرتبط به سازمان ملل به مصرف رسید ولی نظارت دقیق از آنها صورت نگرفت. نهادهای مرتبط با سازمان ملل زمانی که به معارف افغانستان کمک کرده، زمانی که به وزارت صحت و عامه افغانستان کمک کرده است. زمانی که هماهنگی توسط بعضی از نهادها در عرصه حاکمیت قانون انجام می داده، نظارت صحیحی برای درست انجام دادن کار نکرده است.

نماینده مجلس در خصوص موثریت کمک های سازمان ملل در افغانستان می گوید: این که اقدام صورت گرفته و اینکه کمک هایی مستقیما توسط سازمان ها به مصرف می رسد نظارت شود و کنترل شود این یک اقدام خوب است اما اگر ما بخواهیم همه قراردادها را همه مسایل را در کابینه افغانستان بیاوریم پس وزرای افغانستان بیکاره اند. زمانی که اداره ای با وزارت معارف افغانستان وارد قرار داد می شود. این وزارت معارف نماینده دولت افغانستان است. زمانی که یک نهاد دیگر در عرصه صحی می آید به وزارت صحت و عامه افغانستان به وزارت مبارزه با مواد مخدر و یک نهاد دیگر وارد می شود وارد قرار داد می شود یا کمک ها توسط وزارت معارف صورت می گیرد همین وزارت معارف یا وزارت صحت و عامه یا وزارت مبارزه با مواد مخدر و ده ها وزارت و ادارات دیگر در حقیقت جزو بدنه نظام افغانستان هستند. حالا همه اینها را آوردن در کابینه، مثلا قرار داد یک مکتب را، فکر می کنم هم زمان گیر است و هم غیر عملی ولی این ناگفته نماند که نفس نظارت و کنترل در کمک های جامعه جهانی در کمک هایی که توسط سازمان های بین المللی در افغانستان به مصرف می رسد یک اقدام پسندیده است. به شرطی که صداقت در آن باشد. نه صرفا گفتن اینکه کمک انجام دهند اما موثریت و صداقتی در آن نباشد. در سال های قبل طوری که از نتایج مشاهده کردیم صداقتی در کار سازمان ملل وجود نداشته است.

وی در ارتباط با نحوه استفاده کمک های سازمان ملل می گوید: در جریان چند سال گذشته هزینه های هنگفتی از آدرس سازمان های موسسات مختلف به مصرف رسید. ولی دولت افغانستان نمی توانست پاسخگو باشد. دلیلش هم این بود که توسط دونرها مستقیما به مصرف می رسیده است. یک بخش بزرگی از فساد هم ناشی از مصرف مستقیم کمک ها توسط دونر ها بود که هیچ مکانیزمی در کنفرانس های بین المللی برای نظارت بر آن در نظر گرفته نشده بود. این نفس اقدامی خوب است. ولی ما باید وزارت خانه ها را خلع صلاحیت نکنیم. واضح است که یکی از مشکلاتی که دامن گیر دولت افغانستان است این است که همیشه از آدرس وزیران صداهایی بلند شده است و از آدرس نهادهای حکومتی دیگر هم تلاش هایی در راستای تمرکز قدرت و صلاحیت صورت می گیرد. من فکر می کنم منحصر ساختن قراردادهای سازمان های بین المللی یا وزارتخانه ها و آوردن آن به کابینه نوعی اشراف در موضوعات قراردادها است و من فکر می کنم این خوب است که بر وزرایی که معرفی می شوند اعتماد صورت بگیرد. وزرا هم اعتماد پارلمان را بگیرند. وزرا توسط نهاد ریاست جمهوری یا ریاست اجرایی مورد نظارت قرار می گیرند. فعالیت های وزارتخانه ها در چوکات کابینه افغانستان است. اما کاملا خلع صلاحیت ساختن وزرا تمرکز صلاحیت و قدرت در یک نهاد هم سبب به درازا کشیدن برنامه های دولت خواهد شد و هم سبب زمانگیر شدن عرضه خدمات به مردم افغانستان خواهد شد.

کد (30)

مشاهده در منبع اصلی