اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، یکشنبه, 26 قوس , 1396

روزنامه‌های کابل؛ شنبه ۲۴ سرطان

به گزارش افغان خبر،
تحقق وعده‌های رئیس جمهوری در شش ماه آینده، نیاز به همکاری منطقه‌ای و مبارزه با نیروهای شورشی در منطقه از موضوعات مهم روزنامه‌های امروز، شنبه ۲۴ سرطان/تیر کابل است.
روزنامه ماندگار به این پرداخته که چهارمین نشست بین‌المللی آسیای میانه و افغانستان با شرکت مقام‌ها و کارشناسانی کشورهای منطقه در شهر بامیان مرکز افغانستان برگزار شده‌است.عبدالله عبدالله، رئیس اجرائی حکومت وحدت ملی افغانستان در این نشست گفته که عمده‌ترین اشتباه کشورهای منطقه در مواجه با تروریسم، تفکیک قایل شدن میان گروه‌های تروریستی و یکی را بر دیگری رجحان دادن است.
به نوشته سرمقاله نویس این روزنامه گروه موسوم به دولت اسلامی(داعش) و طالبان تفاوت زیادی با یکدیگر ندارند، ولی برخی کشورها براساس منافع محدودشان میان آنها تفاوت قایل می‌شوند و همین سرچشمه اشتباهات بزرگ منطقه در قبال تروریسم است.روزنامه نوشته که افغانستان به پاکستانی‌ها پیشنهاد کرده که زیر نظارت آمریکا و چین باید علمیات نظامی مشترک در دو طرف مرز افغانستان و پاکستان انجام شود، ولی نظامیان پاکستانی تا حال به این فراخوان موافقت نکرده‌اند،زیرا به این باورند که اهداف آنها در منطقه با توسل به تروریستان عملی خواهد شد.روزنامه دولتی نوشته که افغانستان و کشورهای آسیایی میانه در عرصه‌های توسعه اقتصادی، مبارزه با تروریسم و انواع تهدیدهای که باعث نا امنی و بی‌ثباتی می‌شود، می‌توانند با همدیگر همکاری کنند. روزنامه ۸صبح نوشته که پاکستان دشمنان خودش را درج گروه‌های تروریستی جهانی کرد. سازمان ملل متحد حالا گروه جماعت‌الاحرار و طالبان پاکستانی را به عنوان گروه‌های تروریستی می‌شناسد. نام این گروه‌ها در فهرست گروه‌های تروریستی دولت آمریکا و بسیاری از دولت‌های غربی درج است.سرمقاله نویس افزوده که دیپلوماسی پاکستان سبب شده که دشمنان آن کشور درج فهرست گروه‌های تروریستی شوند. اما گروه طالبان افغانستان درج فهرست گروه‌های تروریستی جهانی نیست. شبکه حقانی که زیر مجموعه طالبان است، از سوی آمریکا یک گروه تروریستی شناخته می‌شود، رهبران طالبان به عنوان اشخاص و افراد درج فهرست تحریم‌های سازمان ملل متحد هستند. اما گروه طالبان افغانستان به عنوان یک سازمان، تا هنوز توسط سازمان ملل متحد به عنوان یک گروه تروریستی شناخته نشده است.روزنامهافغانستان مانوشته که رویکرد جامعه جهانی و برخی حلقات داخلی بیشتر روی صلح با طالبان متمرکز است. این رویکرد بر این پیش فرض استوار است که گروه طالبان به هر حال یک واقعیت نظامی و سیاسی است و بدون تفاهم با این گروه، بحران افغانستان پایان نمی‌یابد. روزنامه افزوده که مردم افغانستان نیز راه حل بحران افغانستان را در ادامه جنگ نمی‌دانند. گفتگوهای صلح در اولویت رویکردهای ملی قرار دارد؛ اما بحث این است که چگونه می‌توان طالبان را بر سر میز مذاکرات صلح حاضر کرد؟ سرمقاله نویس افغانستان ما افزوده که مردم افغانستان معتقدند که برای آوردن صلح پایدار، دو راه ناگزیر باید پیموده شود؛ فشارهای نظامی بر طالبان شدت یابد و قدرت مانور این گروه در ولسوالی ها و مناطق دور دست محدود شود؛ یعنی تشدید جنگ برای دسترسی به صلح.به نظر نویسنده راه دیگر فشارهای سیاسی و اقتصادی بر حامیان طالبان و سایر گروه‌های تروریستی است تا آنها مجبور شوند راه حل سیاسی را بر راه حل نظامی و جنگ ترجیح دهند. سرمقاله نویس افزوده که نرمش، تساهل و مدارا با گروههایی که به ارزش‌های حقوق بشری پایبند نیستند و به منافع ملی اعتقاد ندارند، جز طولانی کردن و پیچیده تر کردن روند صلح، نتیجه و ثمره ای در پی‌نخواهد داشت.روزنامه اطلاعات نوشته که رئیس‌جمهور غنی برای حل مشکل امنیت پایخت افغانستان و حل مشکل وزارت خانه های که توسط افراد سرپرست اداره می شوند نه وزیران اصلی شش ماه زمان خواسته است.نویسنده افزوده که با شنیدن این پاسخ، آنچه که همه تصور خواهند کرد، چهره‌ا‌ی مرد مقتدر و سخت‌کوشی است که با اطمینان زمان نهایی را برای غلبه بر مشکلاتی که دولت را تضعیف کرده و مردم را به زانو درآورده است، تعیین می‌کند. شنیدن این جمله‌ای اطمینان‌بخش از رئیس‌جمهور در مرحله اول خوشایند است؛ اما توجه به ناامنی فزاینده در پایتخت، نفوذ روزافزون گروه‌های تروریستی در بخش‌های وسیعی از کشور، زمانی که اعمار بندهای آب‌گردان می‌برد و چالش‌های سیاسی که اصطکاک بیش‌تری در برابر ماشین توسعه ‌خواهی غنی خلق می‌کند، سبب می‌شود که با نگاه‌ تردید آمیزتری به وعده‌ا‌ی جدید رئیس‌جمهور نگاه کنیم.نویسنده افزوده که پس از شش ماه، به نظر می‌رسد بازهم روی میز رئیس‌جمهور فهرست بلندی از کارهای انجام نشده-که تعهد شده بود-باقی خواهد ماند؛ امری که می‌تواند نارضایتی را حتا افزایش بدهد.

(Visited 10 times, 1 visits today)
مشاهده در منبع اصلی