اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، سه شنبه, 28 سنبله , 1396

چرا تاجیک و هزاره به ریاست جمهوری نمی رسد؟

به گزارش افغان خبر،

تاجیک ها یگانه رقیب جدی سیاسی پشتون ها هستند. از نگاه اقتصادی و نظامی هم می توان گفت که هم پله پشتون ها هستند. در سه انتخابات ریاست جمهوری با اینکه نماینده جمعیت اسلامی رای کافی به دست آورد، اما نتوانست کرسی ریاست جمهوری را تصاحب شوند. اینجاست که سوال مطرح می شود که چرا تاجیک ها نتوانستند جایگاه اول را در سیاست از آن خود کنند؟

نخست
پس از سقوط طالبان تاجیک ها با رسیدن به قدرت بیش از حد، فراموش کردند که از همین حالا از قدرت استفاده کرده دوستان خوبی را دور هم جمع کنند. ازبیک ها را به جای اینکه در کنار خود بگیرند، با آنها سیال داری را شروع کردند. خصوصا عطا محمد نور که در شمال یک قدرت بود، جنبش ملی را یک مزاحم در قلمرو خود می دید. اینجا بود که ازبیک ها در انتخابات ها در کنار تاجیک ها ایستاده نشدند. همچنین حمایت قاطع از هزاره ها نکردند و هزاره ها را به حال خود شان رها کردند و عده ای از هزاره ها در انتخابات از کرزی و غنی حمایت کردند. با تقسیم 50 فیصدی در حکومت وحدت ملی باز هم از طرف عبدالله یک سفیر هزاره ها مقرر نشد و احمد بهزاد بار ها از بی مروتی داکتر عبدالله یاد کرد.

دوم
احمد شاه مسعود تقریبا سه دهه قبل توانسته بود در سطح جهان رابطه برقرار کند ولی متاسفانه بعد از او هیچ یک از سران تاجیک نتوانستند که یک لابی قوی خارج از افغانستان درست کنند. همه سران تاجیک دنبال سرمایه رفتند و پلان های جدی آماده نتوانستند. برعکس تاجیک ها، پشتون ها همیشه به دنبال حامیان خارجی بوده اند. از شاه شجاع گرفته تا اشرف غنی همه با پشتوانه خارجی آمدند. شاه شجاه به کمک انگلیس، خلق و پرچم به کمک روس، طالبان با کمک اعراب و پاکستان، کرزی و غنی به کمک آمریکا به قدرت رسیدند. متاسفانه در این قسمت تاجیک ها نتوانسته اند تا حالا جامعه جهانی را بقبولانند که آنها هم می توانند شرکای مهم انها باشند.

سوم
هیچ یک از سران تاجیک بدون لطیف پدرام کدام برنامه درست حکومت داری در دست ندارند. این سبب شده که نتوانند برای خود هدف تعیین کنند. هرگاه هدف داشتی برای رسیدن به آن ستراتجی هم می سازی و این یکی از نقاط ضعف تاجیک ها بوده است.
پانوشت: این مطلب را بخاطر گله و شکوه از تاجیک ها ننوشته ام بلکه امیدوارم از گذشته چیزی بیاموزیم.

جاوید نسیمی

مشاهده در منبع اصلی