اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، دوشنبه, 29 میزان , 1398

زمانی که برای تبسم دادخواهی کردند چون تبسم یک هزاره بود،

به گزارش افغان خبر،

زمانی که برای تبسم دادخواهی کردند چون تبسم یک هزاره بود با وجودی که از هر قوم افغانستان برای دادخواهی در برابر ارگ جمع شده بودند، همین ها که داد می زنند وحدت ملی را خدشه دار نکنید… با توصیه های وحدت طلبانه شان دادخواهی را قومی جلوه دادند، زمانی هم که برای روشنایی تظاهرات کردند همین ها دوباره با توصیه های وحدت طلبانه، که در حقیقت تفاوت های مردم را برجسته می کردند، مردم را دسته دسته خاموش کردند. این بار هم وقتی برای تامین امنیت دادخواهی می کنند، باز توصیه وحدت طلبانه شان را به خورد مردم دادند.
چه فرقی می کند اگر برای بلند شدن صدای من دیگری گلو باشد؟!
تا چه زمانی پرده های تاریک از کدام قوم بودن چشم هایتان را با نور فهم و بینش بیگانه نگه خواهد داشت؟!

شاید روزی که مرگ درب خانه هر یک ما را بسوزاند و اجساد مان در جاده های شهر پاره و سوخته بماند فراموش کنیم که از کدام قوم بودیم…
چهارشنبه خونین شاید اتفاق افتاد تا تلنگری باشد بر خواب رفتگانی چون ما که بدانیم مرگ در جلریز تمام نشد، در بدخشان و مزار و هرات تمام نشد، مرگ صرفا جان فلان قوم را نمی گیرد تا با عرض تسلیتی و تقبیحی از آن بگذریم… چه محکم تلنگری بود و وای بر ما که هنوز در خوابیم.

پ. ن. اگر وحدت ملی آن باشد که تفاوت های ما را برجسته کند و نیاز جمعی ما امنیت رفاه و ایجاد کار را تحت تاثیر ببرد هرگز آن را نمی خواهم."

زینب فرهمند

مشاهده در منبع اصلی