اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، سه شنبه, 2 عقرب , 1396

تسویه حساب با حکومت

به گزارش افغان خبر،

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، عمر کوتاه حکومت وحدت ملی در ناامنی و نارضایتی های بی شمار به نیمه رسیده است اما این دولت تجربه سه اعتراض گسترده را دارد که حتی تا نزدیکی دیوارهای ارگ خواهان مطالبه حقوق خود بودند.

آخرین اعتراض که با خشونت سرکوب شد و معترضان با برپایی چادر تحصن کردند، همراهی برخی چهره های بزرگ سیاسی و احزابی مانند جمعیت را به همراه داشت، مقام های بلندپایه حکومت و به دور مانده از قدرت خواهان برکناری سران ارشد امنیتی شدند که پایه های قدرت اشرف غنی را شکل می دهد.

با تمامی اعتراض های مردمی و چهره منفوری که اشرف غنی از خود به نمایش گذاشته است اما پافشاری وی بر عملکرد دولت از سوی برخی تحلیل گران توهم قدرت خوانده می شود و از سوی شخص رییس جمهور میراثی برای افغانستان.

در حالی که بیش از نیمی از خاک کشور در حاکمیت طالبان است و بر 50 درصد دیگر ناامنی می افرینند در کنار اختلاف های درونی دولت، رییس جمهور در پی چگونه میراثی است که در ازای آن چنین سطح از نارضایتی و تهدیدها را به جان خریده است؟

اشرف غنی قبل از به قدرت رسیدن با چهره یک صاحب فکر در قبال کشورهای آسیب دیده پس از جنگ خود را به مردم معرفی کرد و انتقاد از حکومت کرزی تاحدودی از وی چهره ای محبوب ساخت اما جهان به ندرت کارشناسی را به خود دیده که یک سیاسمتدار هم باشد.

قومگرایی که رییس جمهور در حکومت ریشه ای و قدرت را از بلندپایه ترین مقام ها گرفته و تزریق ارگ کرده است و خود آن را قاطعانه رد می کند از دلایل اصلی شکست در میدان های جنگ و ناامنی های پایتخت می باشد.

کرزی با وجود سیزده سال زمامداری افغانستان هیچ گاه به این سطح از تنفر اجتماعی که اشرف غنی در آن قرار دارد، نرسید اگر چه هر دو رهبر، سیاست قوم گرایی و انحصارطلبی دارند، یکی سیاستمداری بلقوه و زیرک و دیگری تهی استعدادهای حکومت داری و کنترل بحران.

از سوی دیگر، تمامی راهپیمایی های جنبش تبسم، روشنایی و رستاخیر تغییر که به حکومت نشان داد در مواجه با سیل مردم و اعتراض های عمومی بسیار شکننده است به دلیل ناامنی های فزاینده و حکومت بی تدبیر می باشد.

رییس جمهور در روزهای بی اعتنایی به خواست معترضان و شرایط بحرانی، عمق ناراحتی خود را از چنین سطح از مطالبه های جامعه در کنترل آزادی بیان کرد به عبارتی راس حکومت همچنان مردم را تنها به چشم قربانی می نگرد تا فرصتی ایجاد شود برای به سرانجام رسیدن اهداف حکومت.

تمامی نارضایتی ها از فعالان سیاسی گرفته تا مقام های به دور مانده از قدرت و مردم از دل بی اعتمادی های جمعی به حکومت برآمده است، کمتر کسی در کشور جز مقام های وابسته به ارگ امید به ثبات و یا رسیدن به امنیت نسبی در این حکومت دارد.

بنا به گفته سخنگوی رییس جمهور، میراث اشرف غنی برای افغانستان ساختن نهادی است که به افراد وابسته نخواهد بود.

حال با عملکرد قومگرایی که رییس جمهور از ابتدای به قدرت رسیدن در پیش گرفته می خواهد به نهادی در حکومت برسد که متشکل از یک قوم و در سیطره یک گروه خاص باشد که بر کل افغانستان حکمرانی کند.

این همان نظام تک قومیتی بر کشوری متشکل از قومیت های مختلف است که طی چهل سال گذشته به ناکامی و جنگ انجامید و اگر اشرف غنی برای صد سال بعد خواهان برجای گذشتن میراث است به طور قطح در کنار رهبرانی قرار می گیرد منفور تاریخ و عبرتی برای آیندگان.

کد (18)

مشاهده در منبع اصلی
ما را دنبال کنید
آخرین خبرها
پربازدیدترین خبرها