اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، دوشنبه, 28 جوزا , 1397

آیا تنها پولدارها باشندگان کابل می باشند؟

چرا باید تمام توجه به ساحات پول دار نشین صورت بگیرد، چرا باید سرک های ساحات مفشن و پول دار ها یک داغ و یک جمپ هم نداشته باشد، چرا باید تنها وزیر اکبرخان، کارته 3 و 4 و خیر خانه و غیره از تمام امکانات رهایشی: آب، برق، کثافت دانی ها، سرک های پخته، نل آب، مکاتب و سایر رفاه اجتماعی برخوردار باشند و ساحات فقیر نشین محروم این امکانات اساسی زندگی باشند؟

آیا تنها پول داران باشندگان این شهرند؟ آیا ما حق زندگی کردن در یک محیط پاک را نداریم؟ آیا ما از جغرافیای کابل خارج هستیم؟ آیا تنها ما هستیم که در نقاط بدون نقشه شهری زندگی می کنیم یا شیر پور و ده ها نقطه دیگر شهر کابل هم در عین وضعیت قرار دارند که با وصف زور آبادی شان از سهولت های رهایشی و اجتماعی بهره مند هستند.

صحبت من بالای پل سوخته است.

پلی که از بس نام آن با پودری عجین خورده از شرم به کسی آدرس داده نمی توانیم، پلی که از کارته سه و از پل سرخ دو صد متر فاصله ندارد، پل سرخی که هر دو طرف آن سرک پخته و کانکریت شده دارد.

ما در این منطقه آب صحی نداریم، نل آب را نمی شناسیم، دریای گندیده که به علت نبود کثافت دانی پر از کثافات شده و چندی پیش با آمدن سیلاب تمام خانه های اطراف آن از آب پر شد و تا شب در بیرون منتظر ماندیم تا آب کم شد و توانستیم به خانه های خود برگردیم.

وقتی به پولیس خدمتکار جامعه زنگ زدیم صرف شنید و بس، حوزه ششم خو اصلا زنگ ما را جواب نداد، اما تا صبح آن روز یک نفر هم نه از حوزه و نه از ناحیه شهرداری به طرف ما دور نخورد. بخاطر صدمه ندیدن از این مصیبت چندین بار به ناحیه مراجعه کردیم، گفتند از وسع ما پوره نیست، به شهردار جوان رفتیم، گفت ما بودجه نداریم که دریا را پاک کاری کنیم، نزد بشر دوست رفتیم او بیچاره هم چیزی نتوانست.

اطفال ما مجبور هستند تا دهبوری در آفتاب سوزان مکتب بروند، ناامنی به اندازه ای است که یک نفر در یکی از کوچه ها کشته می شود، خانه های مسکونی، اتاق های مسافران گمنام و بی نام و نشانی که به نام محصل اتاق گرفته اند اما کسی نمی داند که چه فعل و افعالی انجام می دهند، خطر بزرگ و تشویش زیادی را به باشندگان منطقه بوجود آورده است.

هیچ کثافت دانی در تمام منطقه وجود ندارد، آب غیر صحی است با آن هم سطح آن روز هر روز پایین می رود، هر کسی که پول دارد چاه های 80 -100 متره می زند اما وای به جان فقرا و بی بضاعت ها.

ما از 50 سال به این سو در این محل سکونت داریم اما با آن هم طرفدار تطبیق قانون و نقشه شهری هستیم، یا مراجعه کنید یا ما بی خانه خواهیم شدیم یا این که اگر خانه ما داخل نقشه شد شاید کم از کم از نیم امکانات شهری بهرمند شویم.

حکومت بی خبر، لطفا از نواحی 18 گانه تان خبر بگیرید، به داد مردم بیچاره برسید، بس است که ما خطر هر لحظه ای از دست دادن جان های مان را از سبب ناامنی که به علت ضعف مدیریت شما است را متحمل هستیم.

حداقل کمی از موترهای شیشه سیاه تان پایین شده و یک دو روز از پل لرزانک ما تیر شوید تا از دل ما بیایید، یک روز که از پل سوخته عبور می کنید، شیشه های موترتان را کمی پایین کنید و ببویید تا درک کنید که ما در چه وضعیتی بسر می بریم، چشم تان را باز کنید و دریای آلوده را ببینید.

مشتاق

مشاهده در منبع اصلی