اولین جستجوگر پیشرفته افغانستان ، جمعه, 28 میزان , 1396

برادران مسعود غیرت مسعودی ندارند

هیچ کسی در این دنیا بیگناه نیست از ملای مسجد تا رییس جمهور. اما مرز میان گناه و بی گناه فقط به اندازه یک تار موی فاصله است که توسط زور تعین می شود. زور همیشه بر حق است و کم زور همیشه گنهکار.

وقتی پیروان و بازماندگان احمد شاه مسعود از بیچارگی و مظلومیت خود فریاد می زنند که" گناه من چیست؟"، قبر شهید مسعود به لرزه می افتد.

شهید مسعود گناه خویش را خوب می دانست که چیست و به شهادت خود راضی و افتخار می کرد. او می دانست که گناه بزرگ او" دفاع از افغانستان در برابر مداخلات پاکستان و شکستن سنت تمامیت خواهی قبیلوی است، تا روزیکه او زنده بود پاکستان نتوانست افغانستان را به صوبه پنجم و یا " لوی پاکستان " تبدیل کند.

اما گناه برادران شهید مسعود چیست که حتی ضرر شان به مورچه هم نمی رسد، نه غیرت احمد شاه مسعود را دارند و نه بینش او را و نه تهدیدی هستند بر منافع پشتونیزم و پاکستان؟

گناه آنها یک چیز است چسبیدن به تخلص "مسعود". فاشیزم ازین تخلص خیلی نفرت دارند. زیرا این تخلص تاریخ افغانستان را در آخر سده بیستم تغییر داد و حالا بیش از ۵۰ کشور جهان تلاش دارند که این کشور را به عصر گذشته برگردانند، موفق نمی شوند. همه چیز تغییر کرده و پشتونیزم نمی تواند همه چیز را به کمک حامیان خارجی خود کنترول کنند.

به باور من تجارت سیاسی به این تخلص و بدون باور براه شهید مسعود، خودش یک گناه بزرگ است.

هارون امیرزاده

مشاهده در منبع اصلی
ما را دنبال کنید
آخرین خبرها
پربازدیدترین خبرها